Ekaristi Takatifu!

Ndugu msikilizaji wa Idhaa ya Kiswahili ya Radio Vatican, tulianza maandalizi ya hija ya kichungaji ya Baba Mtakatifu Francisko katika Nchi Takatifu kwa kukufanualia maeneo muhimu katika historia na maisha ya Yesu. Tumekwishatembelea Bethlehemu mahali alipozaliwa Yesu, tukavuka ng'ambo ya pili ya Mto Yordan, mahali alipobatizwa na leo tuko chumba cha juu, mahali alipoweka Ekaristi Takatifu na kuwataka wanafunzi wake wawe ni watu wa huduma!
Karibu Wainjili wote wanatupatia maelezo ya karamu ya mwisho. Katika chumba kilicho juu. Wainjili wanasema kwamba karamu hiyo ilikuwa ya Agano Jipya na la milele.

Katika mazingira hayohayo ya kula Yesu akawaosha miguu wafuasi wake. Kila mwenjili anajitahidi kutoa fundisho la pekee kadiri anavyoona yeye. Hapa sisi tufuate maelezo ya mwinjili Luka. Sote tunafahamu kilichotokea siku ile ya karamu ya mwisho. Maneno ambayo Luka anayoyatumia na ambayo yabidi kuyafanyia tafakuri ni yake tunayoyasikia katika kila misa: “fanyeni hivi kwa ukumbusho wangu.” Ni mwinjili Luka peke yake anayesema maneno hayo.

Lengo la Yesu lilikuwa ni kuwaalika wafuasi wake wote kumkumbuka Yeye, yaani daima kurudia kufanya kitendo hicho. Lakini zaidi pia aliwataka wamege mkate na kula ikiwa kama alama ya msingi katika imani yetu. Tendo la kumega mkate ni ufupisho wa maisha yake yote toka kuzaliwa hadi kufa kwake. “Mimi nimejifanya chakula ili kuyalisha maisha.” Ni kama vile angekuwa Bethlehemu inayotembea (mobile bakery).

Luka anataka kutuambia kuwa mnapokuwa katika karamu hii, au mnapokula chakula hiki, mnafanya uchaguzi kama wangu wa kujitoa na kujitolea. Huo ni mwaliko wa kuwa kama Kristu, wa kuwa mkate na kujigawa kwa wengine. Kwa hiyo haitaeleweka kabisa kumwona mkristu baada ya kuadhimisha ekaristi, anashindwa kusaidia wengine.

Hali halisi nyingine inayoonekana humo chumbani, wakati wa sherehe hiyo kuliibuka mabishano mazito hasahasa tungeweza kuyaita mahojiano makali kati ya mitume. Kisa walikuwa wanabishana juu ya ukuu, juu ya kuwa na heshima na cheo kati yao “ni nani anayehesabiwa kuwa mkuubwa.” Yesu akawaambia: “Wakuu wa mataifa huwatawala, na wenye mamlaka juu yao huitwa Wenye fadhili; lakini kwenu ninyi sivyo; bali aliye mkubwa kwenu na awe kama aliye mdogo; na mwenye kuongoza kama yule atumikaye. Mimi niko kati yenu kama atumikaye.” Haya tena ni maneno yanayoletwa na Luka peke yake wakati huu wa mlo. Ni maneno kwa ajili ya kila mtu hasahasa yule anayejiita mkristu. Hayo ndiyo mambo yanayoharibu jumuia za kiristu siku za leo. Kazi ya mtu aliyeshiba ni kutafuta cheo.

Mahojiano hayo ya mitume hayakuishia kwao tu. Mabishano hayo yameletwa hapa kuonesha kuwa yanaweza kumpata kila mmoja katika maisha yake. Hasa kuhusu kujihoji wewe mwenyewe kuhusu kuchagua mambo. Hali kadhalika Yesu Kristu katika maisha yake hapa duniani alikabiliwa na changamoto hii ya kujihoji nafsini mwake.

Mahojiano hayo ya Yesu tutayaona baada ya karamu ya mwisho akiwa kwenye mlima wa Mizeituni. Tunaambiwa kuwa alipatwa na uchungu sana ambao katika Injili ya Kiswahili wanafasiri kuwa ni dhiki. “Yesu akatoka akaenda mpaka mlima wa Mizeituni kama ilivyokuwa desturi yake; ...akajitenga na mitume wake… huko akasali... kwa vile alikuwa katika dhiki... hari yake ikawa kama matone ya damu yakidondoka nchi.”

Alikuwa katika katika dhidi au tuseme alikuwa na hali mbaya sana. Yaani ni kama hali ile anayokuwa nayo mtu kabla ya kufa. Neno hili uchungu pia limetokea katika injili ya Luka peke yake, kwa kiingereza ni "Agony". Maana halisi ya neno hilo agoni lamaanisha mapambano, mashindano au mahojiano makali. Hasa mashindano kama yale ya wanariadha. Yesu aliingia katika mashindano kama hayo.

Toka mwanzo wa maisha yake, Yesu ilimbidi aingie katika mapambano na mashindano na nguvu za shetani. Mapambano hayo hayakwisha katika vishawishi, yaani pale shetani alipomjia Yesu jangwani mara tu baada ya kubatizwa. La hasha, baada ya vishawishi vile tunasikia kuwa shetani alimwacha Yesu kwa muda. “Basi alipomaliza kila jaribu, Ibilisi akamwacha akaenda zake kwa muda.” (Lk. 4:13). Shetani anakuja tena akijua kwamba hapa sasa ni lala salama!

Hapa kuna mapambano makali ya roho yanayomdai Yesu kuwa mwaminifu na inabidi kuyashinda. Yesu anashinda! Kuonesha kwamba hayo yalikuwa ni mashindano makali, Yesu anatoka jasho, hilo kama vile jasho linalomtoka mwanariadha wakati wa mashindano. Kwa hiyo "agony" siyo uchungu bali ni mapambano, kuvutana, ukinzani, ugomvi ndani ya mtu. Mapigano yaliyoko ndani ya mtu.

Katika mapambano hayo Yesu anajiandaa kwa kujitenga na kusali. “Mwenyewe akajitenga nao kama kiasi cha kutupa jiwe, akapiga magoti akaomba.” Anajiweka katika mahusiano na Mungu ili kuweza kuiona mipango ya Mungu. Anajiweka katika mahusiano na Mungu, ili kujua Mungu anao mpango gani kwa ajili yake. Yesu alisali sana na akawahimiza mitume wake kukesha na kusali. “Alipofika mahali pake aliwaambia: ‘ombeni kwamba msiingie majaribuni. Ondokeni, mkaombe msije mkaingia majaribuni.” Sala inamsaidia Yesu. Kisha wanafika malaika kumliwaza. Hiyo ni alama ya kuwa na mawazo ya ndani ya Mungu. Endapo alifikiria kutoroka maisha, kutoroka mateso sasa anaimarika, na kuhiari kuurekebisha ulimwengu. Kwa hiyo ili kushinda mapambano ya ndani ya mtu, yabidi kusali sana. Kuunganisha mipango yako na mipango ya Mwenyewe Mungu.
Idhaa ya Kiswahili ya Radio Vatican inakutakia hija njema na Baba Mtakatifu Francisko huko Nchi Takatifu kuanzia tarehe 24 hadi tarehe 26 Mei 2014 kwa kuongozwa na kauli mbiu " Wote wawe wamoja".

Imetaraishwa na
Padre Alcuin Nyirenda, OSB.

Nyumba ya Mkate!

Jina hili Bethlehemu linatokana na maneno mawili ya Kiebrania, Bet ni nyumba na Lehem (lexem) ni mkate, kwa hiyo Beth-Lehem au bet-lexem maana yake nyumba ya mkate.

Kwa lugha ya kigiriki cha zamani walitamka Bethleem. Ziko sehemu nyingi zenye nyumba ya mkate mathalani Beth-lehem-ephratah, Bethlehemjudah, lakini Bethlehemu iliyokuwa kusini karibu na Yerusalemu ndiyo iliyokuwa inaitwa Bethlehemu katika mji wa Daudi. Hapo ndipo alipozaliwa Yesu. Ni mji ambao toka zamani wameishi wakristu wengi, lakini sasa wanaishi pia watu wa dini mchanganyiko. Sehemu hii wanafurika wahaji na watalii wengi sana hususani wakati wa Kipindi cha Noeli.

Kisa cha kujulikana Betlehemu kilianza na safari ya Yosefu na Maria aliyekuwa na baraka tumboni. Walienda huko kwa ajili ya senza. Katika pilikapilika za kutafuta mahali pa kulala mama akajifungua mtoto wake hapo Betlehemu mji wa Daudi (Lk. 2:4). Baada ya kuzaliwa, mtoto huyo akaviringishwa nguo za mtoto mchanga na kulazwa kwenye hori la kulishilia wanyama.

Hii ndiyo alama ambayo malaika waliwapa maelezo wachungaji na kuwaagiza waende huko kumwona mtoto. Malaika wakawaambia wachungaji: “Leo katika mji wa Daudi amezaliwa kwa ajili yenu, Mwokozi, ndiye Kristu Bwana. Na hii ndiyo ishara kwenu; mtamkuta mtoto mchanga amevikwa nguo za kitoto, amelala katika hoi ya kulia ng’ombe.”

Kumbe yawezekana malaika walikuwa wa kwanza kufika hapo Betlehemu na kushuhudia mambo yalivyo kabla ya kwenda kuwahabarisha wachungaji. Tunaambiwa pia kwamba mara tu baada ya malaika kuondoka, wachungaji nao wakaambizana wenyewe, Jamani tusiilazie damu taarifa hii ya malaika: “Twendeni mpaka Betlehemu, tukashuhudie tukio hilo alilotujulisha Bwana.” (Lk. 2:15). Baada ya kumwona mtoto wakaanza nao wakaanza kutawanya habari: “Walipomwona (mtoto Yesu) wakatoa habari waliyoambiwa juu ya huyo mtoto. Halafu wote waliosikia wakastaajabu kwa hayo waliyoambiwa na wachungaji.” (Lk 2:27).

Malaika walipoona utukufu umetua Bethlehemu, hawakuuacha utulie tu pale pangoni, bali wakaondoka kwenda kuutangaza kwa wachungaji. Kwa hiyo utukufu haukuhusu pango ila unawahusu wachungaji wanaowakilisha wanyonge wote. Wachungaji ndiyo wanaodhihirisha utukufu wa Mungu. Mungu anajidhihirisha na kutukuzwa pale tu ambapo wanyonge, fukara wanapofurahi. Huo ni utukufu wa Mungu.
Wachungaji wanafurahi kwa sababu kutokana na hali halisi ya unyonge wao, walijisikia kama watu waliolaaniwa, kwa hiyo hawakutegemea kabisa kupata mawasiliano na Mungu. Kumbe amezaliwa mchungaji mwenzao, anayejua unyonge wao. Hawakujiamini wenyewe, na mara moja wakaanza kushauriana wenyewe na kuchukua maamuzi ya kwenda kushuhudia na baadaye kutoa ushuhuda.

“Twendeni mpaka Betlehemu, tukashuhudie tukio hilo alilotujulisha Bwana.” Wanaenda haraka, kushuhudia utukufu wa Mungu, ambao ni kutaka watu wapate furaha haraka. Kwetu sisi tungetegemea kusikia mambo ya ajabu zaidi au hata kusikia muujiza. Hakuna maelekezo zaidi, ni kama vile amezaliwa mtoto wa kawaida. Maisha ya kawaida yanaendelea. Yesu kuwa Mungu hakutegemei muujiza wa pekee, bali yeye mwenyewe jinsi alivyo. Yeye ni kama sisi, Mungu amekuwa mwenzetu. Anayemtegemea Mungu wa kufanya miujiza, ujue mungu aina hiyo ni mungu wa kipagani.

Wachungaji wanaenda Betlehemu na wanamwona mtoto aliyeviringishwa nguo. Hiyo ndiyo picha mpya ya Mungu anayejidhihirisha kwa binadamu. Watoto waliviringishwa nguo ili kuwakinga na baridi lakini pia inayo maana ya kidini. Mtoto ni safi, hivi huwezi kumshika tu kwa mikono, lakini kuna maana pia muhimu ya kiroho, hasa mwinjili anaposisitiza jinsi mtoto alivyoviringishwa nguo, hoja kubwa ni kusudi mtoto huyo aweze kuguswa, kushikwashikwa na kubebwa na watu wote.

Aidha imeandikwa mara tatu kuwa aliwekwa katika hori la kulishia chakula wanyama (ng’ombe). Kwa hiyo msisitizo huo unahusu chakula. Mtoto aliviringishwa nguo, kama vile mkate unavyoviringishwa karatasi au majani na kuwekwa kwenye nyumba ya mkate (Bethlehemu). Kwamba Yesu anadhihirishwa hapa kama mkate yaani chakula. Malaika wanawaelekeza wachungaji kwenda kwenye nyumba ya mkate (bethlehemu) huko watauona mkate umeviringishwa.

“Na hii ndiyo ishara kwenu; mtamkuta mtoto mchanga amevikwa nguo za kitoto, amelala katika hoi ya kulia ng’ombe.”Yesu aliishi na kuhitimisha historia ya maisha yake hapa duniani akijionesha mwenyewe daima kuwa ni mkate utokao mbinguni. Maisha yake yote akayatolea hadi chembe ya mwisho ya mkate. “Twendeni mpaka Betlehemu, tukashuhudie tukio hilo alilotujulisha Bwana.”

Wachungaji wanapofika pangoni wakamwona Maria, Yosefu na mtoto mchanga amelala horini. Hawaoni cha pekee zaidi. Kisha wakatoa taarifa juu ya kile walichoambiwa juu ya huyo mtoto. “Walipomwona (mtoto Yesu) wakatoa habari waliyoambiwa juu ya huyo mtoto. Halafu wote waliosikia wakastaajabu kwa hayo waliyoambiwa na wachungaji.” Nadhani watu wote walishangazwa na taarifa hizo kwani ni Mungu aina gani anayeweza kuwatokea watu wanyonge kama wachungaji. Kama ndivyo basi hayo ni maajabu.

Tunaambiwa jambo jingine lililotokea pale Bethlehemu ni kuwa Maria akayaweka maneno hayo yote, akiyafikiri moyoni mwake. Neno kufikiri, siyo tafsiri sahihi, kwa kigiriki “sinmbalus” inamanisha kuweka mambo pamoja na kutafakari, hasa kule ambako mmoja unapoona mambo lakini unashindwa kuyaelewa. Maria anatulia, anaangalia, anaunganisha mambo anaweka pamoja mambo yanayomtukia. Atakuja kufahamu atakapokuwa amesimama chini ya Msalaba.

Wachungaji wanaondoka wakimshukuru na kumsifu Mungu – wameyaona maisha mapya. Wamemwona Mungu aliyejifanya binadamu na kulingana na watu. Wamemwona Mungu anayejiacha kushikwashikwa na watu wenye mikono michafu, watu wanaonuka, yaani wanyonge, maskini, wazee, wenye dhambi, walalahoi. Watu hawa wanyonge wameona na wanafurahi, wanamshukuru na kumsifu Mungu, kisha wanamshuhudia.

Kumbe, watu hawa wanyonge tu ndiyo wanaoweza kutambua na kushabikia sera hii kubwa ya Mungu kujifanya mtu. Ni watu kama hawa ndiyo wanaoweza kuwa na furaha, na kusifu na kumshukuru Mungu. Kwa wataalamu, wakuu, matajiri sera hii haiingii akili na mioyoni mwao.

Ni muhimu hata kwetu kwamba badala ya kujihoji na kufikri nini tufanye nini katika maisha, baada ya kumwona Kristu tubaki tu kufurahi. Tumeona tendo kuu la upendo alilotufanyia Mungu. Huo ndiyo mwanzo wa uchumba kati ya Mungu na binadamu, kati ya Yesu na Kanisa lake. Sisi tunafunganishwa na Yesu katika upendo. Ndiyo mwanzo wa maisha ya upendo na ya furaha. Wanaopendana daima wanashika simu mkononi wakisubiri ”message au kupib”, au kuitwa na mpendwa wao ili kuongeana.

Sisi tukitaka kugundua utukufu na upendo huo wa Mungu tuanza Bethlehemu, na kuendelea mbele hadi kwenye majitoleo kamili ya Yesu kule Kalvari. Kwa hiyo ndugu zangu “twendeni na Papa mpaka Betlehemu” tukirudi toka huko tuwapagawaze watu kwa tutakayoyaona. Hebu sasa tutoke Bethlehemu kuongozane na Papa hadi mto Yordani.

Imeandaliwa na
Padre Alcuin Nyirenda, OSB.

Twendeni Bethlehemu!

Katika dini nyingi iko desturi nzuri ya kiroho ya kufanya hija pahala patakatifu au sehemu za kihistoria za dini hiyo. Hija hiyo mara nyingi hufanyika kama moja ya kuadhimisha tukio fulani muhimu linalomhusu mtu binafsi ili kujichumia neema anayohitaji mhiji au alhaji.

Papa pia hufanya hija sehemu mbalimbali kama vile Lourdes, Fatima, Loreto, Namugongo, Nchi Takatifu, nakadhalika. Hija ya Papa haiwi kwa ajili yake binafsi tu, bali hasa ni kuchuma neema kwa ajili ya kanisa zima, pia inakuwa kwa ajili ya kuimarisha mahusiano ya kuletesha haki, amani na upendo kati ya nchi na nchi.

Mwaka huu kuna jubilei za dhahabu kadhaa za kikanisa zitokanazo na Mtaguso wa pili wa Vatican. Zaidi pia ni mwaka wa 50 tangu Papa Paulo VI alipohiji nchi ya ahadi na kuzungumza na Patriaki Anathagora wa Yerusalemu. Papa Fransis atahiji nchi ya ahadi ikiwa ni kuadhimisha jubilei ya dhahabu ya hija hiyo ya Papa Paulo VI. Katika hija hiyo, Papa atakutana na viongozi muhimu wa serikali na dini, atakutana pia na waumini wenzetu walioko huko.

Papa atazuru sehemu chache muhimu. Mosi, ataenda Bethlehemu kuzuru na kusali pahala alipozaliwa Yesu. Ataenda kuzuru na kusali kando ya mto Yordani alikobatizwa Yesu. Mwisho ataenda kuangalia chumba ambacho Yesu alikula Karamu ya Mwisho na mitume wake. Chumba hicho ni mandhali ya mwisho aliyokuwa Yesu kabla ya kuteswa na kufa kwake.

Kwa hiyo, Wakristu wote na watu wote wenye mapenzi mema tunaalikwa mosi, kuiombea hija hii ya Papa, kusudi asafiri salama, aende akatuombee na kufanikisha makusudio aliyojipangia kwa faida yake, na kwa manufaa ya kanisa zima na ulimwengu kijumla, na hatimaye arudi salama, kusudi Mungu atukuzwe katika yote.

Pili tunaalikwa sisi sote kutanguzana na Papa kwenda katika hija hiyo, usikose kuwepo katika msafara huo wa Baba Mtakatifu. Kutokana na msongamano wa watu na hasa kupanda gharama ya maisha, siyo wote watafanikiwa kwenda hiyo hija. Tunaalikwa kukata tiketi ya kiroho ambayo gharama yake ni bure sanasana inategemea uhuru wako mwenyewe, na mkatishaji tiketi ni Roho Mtakatifu mwenyewe ambaye hata Yeye mwenyewe ataenda kwenye hija hiyo ya awali tangu atoke huko alipokufa Yesu Msalabani. “Akainama kichwa akaitoa Roho yake”.

Kwa watakaoenda huko kwa tiketi ya Roho Mtakatifu, mnaalikwa kusoma ramani hii au mwongozo ufuatao, utakaowasaidia kujua sehemu mbalimbali mtakazotembelea na kuzihiji pindi mnaongozana na Papa. Hizo ni sehemu muhimu ambazo kulifanyika mambo makuu na mazito yahusuyo ukombozi wetu. Katika mwongozo huu tutajaribu kuzieleza kwa kifupi sana sehemu hizo kijiografia na kiteolojia. Tutaona pia matukio yaliyotokea sehemu hizo, yahusuhuyo Yesu au mitume wake na sisi tunaweza kupata fundisho gani toka sehemu hiyo.

Hebu twendeni kwanza Betlehemu alikozaliwa Yesu tuhimizane kwenda huko kwa maneno ya Wachungaji waliokuwa wanahimizana kwenda huko baada ya kupata taarifa toka kwa malaika: “Twendeni mpaka Betlehemu, tukashuhudie tukio hilo alilotujulisha Bwana.” (Lk 2:15).

Imeandaliwa na
Padre Alcuin Nyirenda, OSB.

Yaani, imekula kwao!

Kuna msemo ulioshamiri sana kwa Waswahili, hasa ikiwa mtu anayo matumaini ya kupata kitu katika biashara na anakikosa anaambiwa: “Imekula kwako”. Usemi huu ungeweza pia kutumika kwa mitume baada ya kifo na kuzikwa kwa Yesu. Mitume na wafuasi waliweka matumaini yao yote kwa Yesu, lakini sasa baada ya kufa kwake na kupita siku mbili tatu, wanakata tamaa na kujisikia “imekula kwao.”

Wengi wao waliingiwa na woga na kujifungia kwenye vyumbani, ili mradi tu kwamba walikuwa wameishiana na mradi wa kumfuata Yesu. Wengine baada ya kwisha tu sikukuu ya Pasaka ya kiyahudi siku iliyofuata kila mmoja akaanza kuchukua njia zake. Wafuasi wawili walitanguzana mmoja hatajwi jina na mwingine anaitwa Kleopa wakachukua zao kurudi kijijini Emmaus. Wamepoteza muda mrefu wa kutumaini, wa kujitoa, myaka mitatu ya ushindi mkuu, miaka ya imani, ya kusubiri, ya uzuri, miaka utamu ya mwanga. Lakini kifo kile cha Yesu ndicho kilichochafua kila kitu. Ama kweli imekula kwao!

Wafuasi hawa wawili walijisikia kuwa kama miali ya moto inayokaribia kuzimika. Hebu tuone jinsi Bwana mfufuka anavyoihuisha tena: Wafuasi hao wanatembea kwenye barabara kuu wanayopita watu wote, wakiwa katika huzuni kubwa, katika upweke, wakijadiliana. Yesu hawaiti toka mbali na kuwasimamisha, bali anawasogelea kama mtu mwenye haraka lakini anayetaka kutanguzana nao. Wao wanageuka na kugundua kwamba kuna mtu anawafuata. Hapa Yesu amejionesha kama msafiri wa kawaida tu ila mwenye haraka. Yeye mfufuka angeweza kusafiri kwa mwendo wa kasi sana, kumbe anatanguzana nao, anapima hatua zao zilingane na mwendo wao wa kuchoka, mwendo wa waliojeruhiwa.

Wanaelekea Emmaus, yaani anatanguzana nao katika kuchanganyikiwa kwao na katika matatizo na uchungu wao. Ndivyo Yesu anavyokutana na watu mbalimbali hapa duniani na kutanguzana nao katika safari yao ya maisha. Kila mmoja anamkuta akiwa na hali fulani ya pekee.

Tunasikia kwamba Magdalena alimkuta akiwa analia, kwa wale kumi na mmoja kule kwenye ziwa jumapili ijayo, anawakuta wana uchungu na wamechanganyikiwa baada ya kukesha usiku mzima wakivua bila kupata kitu, wakati Tomaso jumapili iliyopita alimkuta katika hali ya kutoamini. Wafuasi hawa anawakuta katika lindi la uchungu na la upweke. Wako wawili tu, lakini sasa wanakuwa wasafiri watatu.

Katika uchungu wao huo wanajadiliana na kuhubiriana juu ya suala zito na muhimu la maisha. Wanaongeana juu ya jambo linalowakereketa kabisa ndani ya mioyo yao. Wafuasi hawa wanazungumza juu ya Upendo. Yaonekana amewakimbilia, na kuwakuta ili kuwapa moyo, kuwahimiza na kuwangaza. Hawakatishi mazungumzo yao: Anatafuta mwanya wa kujiingiza katika mazungumzo yao kwa utulivu, kwa utamu kwa kuuliza swali jepesi na rahisi tu.

Tena anauliza kama vile mtu mjinga asiyefahamu kilichotokea. “Ni maneno gani haya mnayosemezana hivi mnapotembea?” Kwa swali hili Yesu anaonesha kuujali sana uchungu wao.

Swali hilo linamfanya Kleopa na mwenzake waanze kumshangaa. Yaani msafiri mwenzao aliyetokea upande wanakotokea wao kuwa hajavisikia vituko vilivyotokea huko Yerusalemu.

Habari hizo zimevuma mji mzima na watu wote wanavizungumzia sana. “Inawezekanaje, wewe unayetoka sasa hivi huko mjini usisikie habari hii ya kusikitisha?”

Angekuwa mtu mwingine yeyote angeweza kuwasimamisha na kuwaambia: “Kaeni chini hapa niwaeleze kinaganaga cha mambo yalivyotokea.” Kumbe Yesu ameanza kwa kuwaamshia hamu ya kujieleza zaidi hadi wanamgeuzia kibao: “Hivi wewe peke yako ni mgeni asiyejua…”. Huwezi kujua ni jinsi gani Yesu alilipokea swali hilo la wafuasi. Swali hilo la wafuasi linaonesha waziwazi vionjo vilivyokuwa vimejaa ndani ya mioyo yao. Hadi hapo ilimtosha kabisa Yesu kujisikia kuaminiwa na watu hawa. Kleopa aliyekuwa katika hali mbaya ya kukata tamaa, na aliyejaa jazba, amefanikiwa kujimwaga mbele ya mgeni huyu.

Yesu anawaacha waendelee kujimwaga. Bila kujitambua wakaendelea kujieleza hadi kufikia kuzungumza mambo ya kiroho waliposema: “Mambo ya Yesu wa Nazareti, aliyekuwa mtu nabii, mwenye uwezo katika kutenda na kunena mbele za Mungu na watu wote; tena jinsi wakuu wa makuhani na wakubwa wetu walivyomtia katika hukumu yak ufa, wakamshulibisha… Tena wanawake kadha wa kadha wa kwetu walitushitusha waliokwenda kaburini asubuhi na mapema, wasiuone mwili wake; wakaja wakasema ya kwamba wametokewa na malaika waliosema kwamba yu hai. Na wengine waliokuwa pamoja nasi walikwenda kaburini wakaona vivyo hivyo kama wale wanawake walivyosema, ila yeye hawakumwona.” (Lk 24:19-20, 22-24).

Hapa unaona kama vile wamechanganyikiwa. Yaani, wanaonekana kwa upande mmoja kama vile wanasadiki lakini halafu kwa upande mwingine hawasadiki. Watu hawa wanateseka sana kisaikolojia lakini walikuwa bado na imani mioyoni mwao. Kwa hiyo Yesu anawaambia: “Enyi wenye mioyo mizito ya kuamini yote waliyoyasema manabii!” (Lk.24:25).

Yaani, hawa walikuwa watu wa kutibiwa, siyo wa kuwalaani, watu wa kuwasahihisha na siyo kuwaachilia tu, watu wa kuwapoza siyo kuwagombeza! Baada ya kuwatulia kidogo, Yesu anaanza kuwapa dawa ya tiba. Anaanza kuwaelezea historia ya mambo yaliyokuwa kadiri ya Maandiko matakatifu hadi wanakaribia kijiji cha Emmaus.

Baadaa ya kumaliza kuwaeleza, Yesu angeweza kusema: “Sasa jamani baada ya kuwaeleza haya yote, tafadhali rudini Yerusalemu na mkawahabarishe wenzenu haya niliyowaambia ili msikose tena imani. Yesu hafanyi hivi badala yake anajifanya kama vile anapitiliza na kuendelea na safari zake. Hahitaji chochote, wala haulizi chochote, na wala hategemei chochote toka kwao. Ndiyo maana hawa wasafiri wawili wanaamua kumshawishi: “Kaa pamoja nasi, kwa kuwa kumekuchwa, na mchana unakwisha.” (Lk 24:29). “Mgeni afike mwenyeji apone”. Je, sisi tumwambie nani “Kaa pamoja nasi”?

Tunaweza kumwambia mtu aliyetutendea jema fulani “kaa nasi”, au mgeni yule ambaye hatutii hasara, mtu asiyekuwa mzigo. Wageni namna hiyo wako wachache sana na pengine hawako kabisa. Kumbe Yesu aliye Mungu hahitaji chochote. Yesu aliyesukumwa na upendo mtupu hataki kumtuliza tu mtu. Hatukani mtu, hasemi maneno yasiyo na maana, huyu mgeni alitoa maneno ya kuhuisha. Aligusa hata mioyo yao, aliwatia moyo, hadi wanamkaribisha kwao.

“Wakakikaribia kile kijiji walichokuwa wakienda, naye alifanya kama anataka kuendelea mbele.” (Lk 24: 28). Katika nafasi nyingine Yesu aliwapita wanafunzi wake: Mathalani kwenye mto Yordani, au mbele ya Yohane Mbatizaji kule Genesareti, au usiku ule wa dhoruba. Anapita pembeni ya Kanani bila kusimama. Anampita kipofu bila kumponya. Yesu anafanya hivi ili mmoja uweze kumtafuta, au uweze kumwita. Yesu anapenda kuitwa. Wakati mwingine anaweka hata mazingira ya kuja kwake na matendo yake ili aweze kuitwa na binadamu. Anavuvia, anadokeza, anashawishi, anahimiza lakini anasubiri. Wanafunzi wanamwomba atulie, abaki akae nao.

Wao wanahoja zao kinyume na ukweli ule wa ndani kabisa. Hoja wanayotoa ya kumshawishi abaki ni kwamba: “kumekuchwa, na mchana unakwisha.” Badala ya kumwambia kwamba tunapenda kuwa na wewe. Tumeshakupenda, licha ya kutukosoa na kutusahihisha, na hasa kutokana na hilo tunataka ubaki nasi. Yesu alilazimisha kwa wema. Alikuwa yeye wa kwanza kuwajongelea. Sasa wamekuwa wao kutaka kumshikilia asiondoke. Anaingia na katika tendo la kumega mkate, wanamtambua. Mioyo yao inafunguka: “Ni Yeye” wakasema. Lakini kabla hawajafanikia kuwasiliana naye, akawa ameshatoweka machoni pao.

Kumbe, ili aweze kutambulika, haoneshi vyeti vyake vya utambuilisho, na vyeti vya shule. Anajitambualisha kwa kumega mkate. Tendo ambalo wanafunzi wake wanamtambua mara moja. Yawezekana walimzoea akifanya hivyo kila walipokuwa wanakula pamoja. Aidha tendo hilo alilirudia karibuni tu kwenye karamu ya mwisho alipowaambia: “Fanyeni hivi kwa kunikumbuka mimi.” (Lk. 22:19).

Hapo hapo wale wanafunzi wawili wakaanza safari ya kurudi Yerusalemu, wale ambao walipokuwa wanakuja Emaus walikuwa wamechoka, na kuchanganyikiwa. Sasa wanarudi kwa mbio wakiwa na kiherehere cha kwenda kuwasimulia wenzao kwamba Yesu amefufuka, anaishi, na kwamba wao wameonana naye. Waliochoka kutembea sasa wanakimbia.

Kumbe umoja aina hii na Kristu unaleta nguvu mpya na ari mpya. Tunaalikwa kutanguzana na Kristu katika maisha yetu.

P. Alcuin Nyirenda

Tafakari ya neno la Mungu, Jumapili ya tatu ya Kipindi cha Pasaka

Mpendwa mwana wa Mungu ninakuleteeni tena furaha ya Pasaka kwa njia ya tafakari ya Neno la Mungu tukiwa tayari Dominika ya tatu ya Pasaka. Ujumbe wa Neno la Mungu Dominika hii ni ule usemao, "Wakamtambua katika kuumega Mkate". Katika somo la kwanza toka Kitabu cha Matendo ya Mitume tunapata kukutana na sehemu ya mahubiri ya Mtakatifu Petro.

Katika mahubiri haya Mtakatifu Petro akiwa amejawa na Roho wa Mungu na nguvu ya Pasaka anatangaza kuwa Kristu aliyedhihirishwa kwetu na Mungu na kuteswa na kisha kutundikwa msalabani, amefufuliwa na Mungu. Jambo hili ni la kweli na hakika, kwa maana sisi tu mashahidi. Mtakatifu Petro anashuhudia hilo akisema tulikula, na tukanywa pamoja naye na si hilo tu bali tumeshuhudia na kufuata mafundisho yake hadi anapofufuka.

Mpendwa msikilizaji, Mt Petro analenga kufundisha na kusimika imani katika Bwana mfufuka na tokea pale kuweza kusonga mbele katika utume kadiri Bwana alivyoagiza.

Mpendwa mwana wa Mungu, Mtakatifu Petro anasonga mbele akijaribu kuweka wazi mpango wa Mungu uliojificha katika kifo cha Bwana. Anakazia na anasema ni kweli kifo chake kilikuwa ni sehemu ya mpango wa Mungu. Katika hoja hii anajaribu kujibu maswali ya wale walioona kifo cha Kristu kama kikwazo na hasa wanapofikiri na kutambua kuwa yeye alikuwa Masiha! Anasema kile kinachoonekana kwetu kama makwazo na madhulumu kwa Mungu ni ishara ya ushindi! Kwa njia ya kifo kuna maisha mapya, yaani maisha ya ufufuko.

Katika somo II toka barua ya Mt Petro, (1Pet. 1:17-21) tunakutana na mwendelezo wa mafundisho juu ya ubatizo. Anawaambia wabatizwa wapya kwamba sasa wanao uwezo na nguvu za kumwita Mungu “Baba” kwa sababu wamepokea maisha mapya toka yeye. Ni zawadi kubwa na nono lakini pia inayo sehemu ya wajibu mkubwa nao ni kuwa mpya na daima kukaa katika hali ya utu upya! Mtakatifu Petro anasonga mbele akisema kwa kupata zawadi ya ubatizo na yote yaambatanayo na zawadi hiyo, mfano kumwita Mungu “Abba” kunatupasa kutambua kuwa kuna mmoja ambaye amelipia fidia.

Ndiyo kusema si kwa fedha wala dhahabu bali kwa DAMU YA MWANA WA MUNGU!, Damu ya Kristu mpakwa mafuta wa Bwana! Damu isiyo na doa la dhambi. Kumbe tumekombolewa kwa Damu ya thamani kuu mno! Yule kondoo ambaye Waisraeli walikuwa wakimchinja wakati wa sherehe za Pasaka ilikuwa ni kiashilio cha Kristu kondoo wa AJ ambaye anajitoa kwa ajili ya wokovu wa ulimwengu.

Katika somo III toka Mwinjili Luk 24:13-35, tunapata simulizi la wanafunzi 2 wa Emmaus. Mmoja wa wanafunzi hawa anaitwa Kleopa na mwingine jina lake halijulikani. Habari njema imewekwa katika mtindo wa katekesi, Ni Kristu mfufuka anafundisha watu wake na ndio sisi wenyewe na mafundisho ni juu ya ufufuko wake. Mwinjili Luka anamtaja mwanafunzi mmojawapo kuwa Kleopa ambaye kadiri ya tafiti za kibiblia alikuwa ni kaka yake na Yosefu, baba yake mlishi wa Yesu Kristu yaani Bwana.

Mwingine hatajwi jina, Luka akitaka kuacha nafasi kwa ajili yetu sisi ambao tunaalikwa kufuata nyayo zake tukimwelekea Bwana Mfufuka. Hawa wanafunzi wanakimbia toka Yerusalemu kwa maana matarajio yao hayakutimia. Walitarajia Masiha mshindi, mwenye nguvu, na mwenye kuishi maisha marefu na badala yake wanamwona akishindwa na kufa akiwa na miaka 33!.

Mpendwa msikilizaji, ndugu hawa wakiwa katika majadiliano ghafla Bwana ataingilia majadiliano yao na kuwauliza mnajadiliana nini? Hawa wanafunzi wawili wanasimama na kukasilika wakishangaa mtu huyu ni nani asiyejua kilichotokea Yerusalemu? Atawauliza tena kwani kumetokea nini?

Basi wanafunzi hawa watahadithia habari za Yesu Mnazareti jinsi alivyokuwa na uwezo mkuu lakini wakuu wa walimtia nguvuni na kumsulubisha! Wanafunzi hawa wanasema kwa kweli hatuoni tumaini tena na ndiyo maana tunakimbia! Mara kadhaa hata sisi tunalo tumaini fulani katika maisha, lakini inapojitokeza hatufaulu basi ni kuanza kulalamika na kukata tamaa kama ndugu hawa na hata wengine kuliacha Kanisa.

Angalia hali ya kisiasa kunakuwa na tumaini fulani kwa watu fulani na wanaponyamazishwa basi matumaini yetu huanguka pia! Hata hivyo mpendwa unayenisikiliza, mkristu anayeamini katika ufufuko hawezi kukatishwa tamaa na mikasa inayojitokeza katika maisha bali anasonga mbele kama Kristu mpaka Kalvari ambapo ndipo kuna ufufuko!

Mpendwa katika Bwana, wanafunzi wa Emmaus walikuwa na ujuzi juu ya Bwana lakini ujuzi wao uliishia katika kifo cha Bwana tu, hawakuweza kuendelea mbele! Hawakutambua kuwa Bwana alikuwa amefufuka na hiki ndicho kisa cha kukata tamaa, maana kama ni kifo tu, kwa hakika kinatisha na kukatisha tamaa. Ndiyo kusema nasi wakati fulani tunapoanza safari ya kumtafuta Bwana tunaishia kwenye kifo pasipo kwenda mpaka ufufuko na hapa ndo kuna taabu na mikato ya tamaa isiyohesabika! Tunaalikwa kwenda mbele mpaka ufufuko.

Hatupaswi kuishia katika kumwona Bwana kama mwana mapinduzi bali kama mwokozi wetu. Tunaalikwa kwenda mpaka ufufuko ambao huwezi kuufafanua kwa mahesabu bali kwa imani na hapa ndipo kuna hekima ya Kimungu. Wanafunzi wa Emmaus wana huzuni kwanza kuacha jumuiya yao ambamo wangeweza kupata majibu ya wasiwasi wao.

Shida nyingine hawakutaka kufanya utafiti juu Ya kile kilichosemwa na akina mama waliokwenda makaburini siku ya ufufuko. Pengine waliona kwa kuwa kimahesabu haiwezekani kukifafanua na hivi wanazama katika dharau na hili ni ukosefu wa imani! Leo hii katika Jumuiya yetu ya Kanisa kuna watu ambao kukitokea shida kidogo ni kuanza kukimbia wakifikiria wataweza kupata majibu na badala yake ni kukumbana na mkato wa tamaa na udhaifu wa kiroho kukua na kuongezeka. Fundisho katika hili ni kwamba yafaa siku zote kukaa na jumuiya na kutafuta suluhisho la matatizo yetu na ya Kanisa ndani ya Jumuiya yetu.

Mpendwa katika Bwana pamoja na kwamba ndugu hawa wawili wamekata tamaa na wanaujuzi nusunusu juu ya Bwana, Bwana hawaachi anaambatana nao na kuwasaidia polepole ili waweze kuelewa nini kilitokea na kwa nini ilikuwa vile. Hata kwetu hivi leo Bwana anatupa company tunapokuwa katika hali ya kukimbia matatizo na kukata tamaa. Ndiyo kusema nasi tuwape company kaka na dada zetu wakiwa katika taabu.

Mpendwa msikilizaji, ndugu hawa pamoja na kwamba Bwana amewasaidia katika shida yao ya kutoelewa vema maandiko matakatifu bado wanamwona kama msafiri mwenzao, mwenye shida kama wao. Mpendwa yatupasa kukazia lengo letu katika maisha, maana yake tukilipoteza hata mmoja anapojaribu kutueleza akili haipokei haraka.

Katika shida kama hii Bwana atafanyaje? Kwa hakika anaanza kuwafafanulia maandiko matakatifu kuanzia AK mpaka AJ linalomhusu yeye mwenyewe na hasa juu ya mateso hadi ufufuko wake. Ndiyo kusema Kwa njia ya Neno la Mungu mtu huweza kutambua mafumbo ya Mungu. Hata hivyo pamoja na hilo hawakuweza kuelewa kitu na Bwana atawakemea kwa mioyo migumu hiyo. Kwa hakika hata hivi leo shida ya kutoelewa na hasa kutoguswa na Neno la Mungu ipo, yafaa kuomba sana nguvu ya Roho Mtakatifu kwa ajili hiyo.

Mpendwa Bwana akiendelea na katekesi yake inafika jioni na anataka kuendelea mbele wakati wanafunzi wamefika. Basi wanamkaribisha nyumbani walipokuwa wanaenda na kisha ataketi chakulani pamoja nao na KUUMEGA MKATE na kuwapatia. Kwa tendo la kuumega mkate macho yalifunguka na wakamtambua kuwa ni BWANA MFUFUKA na mara atatoweka! Swali linawajia kwa nini hatukumtambua alipokuwa anatufafanulia Maandiko Matakatifu? Basi mara moja ndugu hawa walirudi Yerusalemu kwa furaha bila wasiwasi tena na kutangaza habari njema wakisema tumemwona Bwana mfufuka na kweli amefufuka.

Mpendwa katika Bwana simulizi la wanafunzi wa Emmaus kadiri ya Mt. Yustini ni chimbuko la mpango wa Misa Takatifu. Waamini kuingia mapema katika ibada, hii ni sawa na wanafunzi wa Emmaus kuwa njiani tokea Yerusalemu, kuingia kwa Padre kwa maandamano ni ishara ya kuingia kwa Kristu masiha katika majadiliano ya wanafunzi hawa. Mahubiri ni ishara ya ufafanuzi wa Neno la Mungu uliofanywa na Bwana mfufuka na Litrujia ya Ekaristi Takatifu yaturudisha katika ishara ya Kristu kuumega mkate na kuwapa wanafunzi wa Emmaus.

Mwishoni mwa Misa Padre huondoka kwa maandamano toka kwenye Misa kabla ya waamini wengine, hii yaturudisha katika lile tendo la Bwana kutoweka mara baada ya kumega mkate na kuwapatia. Wanafunzi wa Emmaus walipoelewa haya, walirudi Yerusalemu wa furaha kutangaza furaha ya ufufuko. Mpendwa, wewe je baada ya kuumega mkate waondoka katika Misa kwa furaha kwa ajili ya kutangaza kwa wengine au warudi nyumbani kwa huzuni? Tafakari hili!
Nakutakieni furaha tele katika kipindi chote cha Pasaka na Mungu azidi kuwa nawe, nawe ukitekeleza mapenzi yake katika Jumuiya ukienda kutangaza habari ya ufufuko wa Bwana kwa furaha kuu. Tukutane tena Dominika ijayo. Tumsifu Yesu Kristo. Tafakari hii imeletwa kwako na Padre Richard Tiganya C.PP.S.

Mtakatifu Yosefu Mfanyakazi, Utuombee!

JANA ilikuwa Siku kuu ya Wafanyakazi Duniani, maarufu kama Mei Mosi ni fursa inayotolewa na Jumuiya ya Kimataifa kila mwaka kwa wafanyakazi kufanya tathimini ya kina kuhusu kazi walizotenda, ufanisi na tija katika shughuli za uzalishaji na utoaji wa huduma pamoja na kujiwekea malengo kwa siku za usoni kwa kukazia umuhimu wa ushirikishwaji wa wadau mbali mbali katika kazi.

Katika mazingira ya utandawazi usiojali mateso na mahangaiko ya watu, kuna haja ya kuanzisha na kuimarisha mshikamano wa kidugu unaojengeka katika vyama vya ushirika miongoni mwa wafanyakazi, kwa kutambua na kuendelea kudumisha sheria, kanuni na usalama kazini. Mishahara mizuri, mazingira safi na bora ya kazi pamoja na vitendea kazi vizuri ni mambo ambayo yanaweza kuchangia katika maboresho na ufanisi kazini sanjari na ukuzaji wa pato la wafanyakazi.

Ubadhirifu wa mali ya umma, ufisadi, wizi na hujuma kazini ni mambo ambayo daima yamekwamisha ufanisi kazini na matokeo yake ni watu kuendelea kukomaa katika ubinafsi na utandawazi wa kutojali wala kuguswa na mahangaiko ya jirani. Siku kuu ya Wafanyakazi Duniani, iwe ni fursa ya kukuza na kuimarisha sheria za kazi, utawala bora na usalama kazini.

Siku kuu ya Wafanyakazi imewekwa chini ya ulinzi wa Mtakatifu Yosefu Mfanyakazi. Siku kuu hii ndani ya Kanisa ilianzishwa kunako mwak 1955 na Baba Mtakatifu Pio wa kumi na mbili. Lengo ni kutambua heshima ya kufanya kazi kama sehemu ya utimilifu wa utu na heshima ya binadamu. Huu ni mwendelezo wa kuutiisha ulimwengu, ili uweze kuwa ni mahali pazuri zaidi pa kuishi. Watu wanapaswa kutambua kwamba, kazi ni sehemu muhimu sana katika maisha ya mwanadamu kwani ni sehemu ya ubinadamu na matokeo ya kazi.

Utu na heshima ya mwanadamu ndicho kipimo sahihi cha heshima ya kazi. Kazi ni wajibu na utambulisho mwa wanadamu na kwamba, nguvu kazi ina kipaumbele cha kiasili zaidi ya mtaji, kumbe, kuna haja ya kuwa na uhusiano unaokamilishana kati ya kazi na mtaji, lakini utu na heshima ya binadamu vipewe kipaumbele cha kwanza.

Watakatifu wapya, miamba ya huruma ya Mungu !

Baada ya Baba Mtakatifu Francisko kuwatangaza Wenyeheri Yohane XXIII na Yohane Paulo II kuwa watakatifu, Jumapili tarehe 27 Aprili 2014 katika Ibada iliyohudhuriwa na maelfu ya watu waliokuwa wamefurika kwenye Uwanja wa Kanisa kuu la Mtakatifu Petro mjini Vatican pamoja na viunga vyake, watakatifu hawa wapya watakumbukwa kila mwaka mwezi Oktoba kadiri ya Kalenda ya Liturujia ya Kanisa.

Kadiri ya Kalenda ya Liturujia ya Kanisa kwa ajili ya kumbu kumbu ya Watakatifu, Yohane XXIII atakumbukwa kila mwaka ifikapo tarehe 11 Oktoba. Hii ni siku maalum ambayo, kwa takribani miaka hamsini iliyopita, Yohane XXIII alikuwa anafungua rasmi maadhimisho ya Mtaguso mkuu wa Pili wa Vatican, tukio ambalo limeleta mabadiliko makubwa katika maisha na utume wa Kanisa katika mapambazuko ya Millenia ya tatu ya Ukristo. Hili ni tukio la kishujaa lililomstahilisha Papa Yohane XXIII kuitwa Mtakatifu.

Mtakatifu Yohane Paulo II atakumbukwa kila mwaka ifikapo tarehe 22 Oktoba. Hii ni siku ambayo Papa Yohane Paulo II alipoanza utume wake kama Khalifa wa Mtakatifu Petro, akaendeleza maadhimisho ya Mtaguso mkuu wa Pili wa Vatican pamoja na kukazia umuhimu wa Mama Kanisa kujikita katika mchakato wa Umissionari na Uinjilishaji Mpya. Mwezi Oktoba ni mwezi wa shughuli na mikakati ya kimissionari ndani ya Kanisa.

Tangu sasa waamini na watu wenye mapenzi mema wanaweza kuwaenzi watakatifu hawa wapya kwa maadhimisho ya: Ibada, Liturujia pamoja na kuwaweka kuwa walinzi na wasimamizi wa shughuli mbali mbali katika maisha na utume wa Kanisa. Itakumbukwa kwamba, Mtakatifu Yohane Paulo II atakuwa ni msimamizi wa Siku za Vijana Duniani.

Papa Francisko anawaalika vijana kutoka kimasomaso kukutana na Yesu Mfufuka!

Vijana wanaalikwa kumwangalia kwa namna ya pekee kabisa yule kijana tajiri anayesimuliwa kwenye Maandiko Matakatifu aliyemwendea Yesu akiomba ushauri ili aweze kuurithi uzima wa milele. Mitume wengi walikuwa ni vijana na walifurahia sana walipokutana na kuzungumza na Yesu, kiasi hata cha kuwabadilishia mwelekeo wa maisha, kwani waliweza kusikiliza ufafanuzi wa Neno la Mungu kwa kina na mapana!

Baba Mtakatifu Francisko katika ujumbe wake wa video kwenye maadhimisho ya Siku ya Vijana Kikanda nchini Argentina, iliyoadhimishwa, Jumamosi tarehe 26 Aprili 2014 nchini Argentina, katika mkesha wa kuwatangaza Wenyeheri Yohane XXIII na Yohane Paulo II kuwa watakatifu, anawauliza vijana, jinsi walivyojisikia kwa mara ya kwanza walipokutana na Yesu katika hija ya maisha yao ya kiroho, Anawaalika kuwaangalia Mitume waliokutana na Yesu kwa mara ya kwanza katika maisha yao.

Yesu alionesha upendo wa pekee kwa yule kijana tajiri aliyejitahidi katika maisha yake kushika Amri za Mungu, lakini akisoka ndani mwake ufukara wa maisha ya kiroho, ndiyo maana anapoambiwa kwenda kuuza vyote alivyonavyo na kuwapatia maskini, kisha amfuate Yesu, anashikwa na huzuni kubwa katika moyo wake.

Baba Mtakatifu Francisko anasema, Maandiko Mataktifu yamesheheni mifano ya vijana wa kina aina. Anawakumbusha yule kijana aliyeomba urithi kutoka kwa Baba mwenye huruma, kisha akatokomea mjini kwenda kuponda mali na baadaye akakiona cha mtema kuni kwa kukumbana na uso kwa uso na baa la njaa! Hapa akajifunza kutubu na kuongoka, ili kukimbilia tena huruma ya Mungu. Daima Baba yake alikuwa anamsubiri kwa hamu kubwa, kuona kijana wake akirudi tena nyumbani. Siku ile aliporejea nyumbani, akamkumbatia na kumwonjesha tena huruma na upendo usiokuwa na kifani.

Baba Mtakatifu amewakumbusha vijana wa Argentina kuhusu yule kijana wa Naini aliyekuwa amefariki dunia baadaye akafufuliwa na Yesu, kwa kumwonea yule mama mjane huruma? Baba Mtakatifu anawauliza vijana wao wanajisikia kuwa sehemu gani kati ya vijana wanaosimuliwa kwenye Injili? Je, wanaonesha ari na shauku ya kuwashirikisha wengine ushuhuda wa kukutana na Yesu? Au wamekata tamaa na kujikunyata? Au pengine tayari wamekwisha kupoteza maisha ya kiroho ndani mwao?

Baba Mtakatifu Francisko anawahamasisha vijana kuendelea kuwa waaminifu kwa Kristo na Kanisa lake, kwa kutolea ushuhuda wa imani katika matendo, ili kujenga na kuimarisha amani na furaha inayobubujika kutoka kwa Kristo na Kanisa lake sanjari na kukumbatia Injili ya maisha pamoja na kuguswa na mahangaiko ya wengine kama alivyofanya Bikira Maria kwenye arusi ya Kana na mwishoni akasimama chini ya Msalaba wa Kristo.

Baba Mtakatifu Francisko anawataka wasichana kuiga mfano wa Bikira Maria na wanawake watakatifu wanaosimuliwa katika Injili kwa kutolea ushuhuda wa imani yao kwa Kristo na Kanisa lake, wakimwachia Yesu nafasi ya kuwaongoza, ili waweze kukua na kukomaa, tayari kuwahudimia Watu wa Mungu katika medani mbali mbali za maisha.

Baba Mtakatifu amewatakia kheri na baraka vijana hao katika maadhimisho ya Siku ya Vijana wa Argentina Kikanda, ili wapate nafasi ya kukutana na Yesu katika hija ya maisha yao, bila kuwa na woga wala makunyanzi, bali wangalie Yesu na Bikira Maria, ili waweze kusonga mbele, tayari kukimbilia huruma na upendo wa Mungu kwa watu wake.

Woga na mashaka ni sumu ya imani

Katika dominika hii ya pili ya Pasaka, Injili inatuletea aina mbili za mazingira yaliyo tofauti:Mazingira ya kwanza, Yesu anawatokea wafuasi jioni ya siku ileile ya Pasaka, wakiwa chumbani pindi mtume mmoja aitwaye Thomas hakuwepo. Mazingira ya pili, ni siku nane baadaye Yesu anawatokea tena wafuasi chumbani sasa akiwepo hata Thomas. Mazingira ya kutokea-tokea kwa Yesu baada ya ufufuko wake ni tofauti hasa ukikumbuka alivyomtokea mara ya kwanza Maria Magdalena asubuhi ileile ya Pasaka.

Mazingira aliyomtokea nayo yalikuwa ni ya nje kwenye bustani karibu na kaburi. Lakini kwa mitume ilikuwa ni jioni tena chumbani milango ikiwa imefungwa kutokana na woga wa wanafunzi. Mwinjili anataka kutuonesha kwamba Yesu anafika katika ulimwengu kwa namna ambayo si ya kiyakinifu, ni yeye lakini siyo yuleyule. Kitu cha muhimu zaidi kukiepa hapa ni matumizi ya neno hili “kutokea”, kwa sababu neno hili halijatumika kabisa na mwinjili. Fasuli inasema, Yesu alikuja na kusimama katikati. “Ikawa jioni, siku ile ya kwanza ya juma, pale walipokuwa wanafunzi, milango imefungwa kwa hofu ya Wayahudi: akaja Yesu akasimama katikati, akawaambia, “Amani iwe kwenu.” (Yoh. 20:19).

Siku ya Pasaka na siku nane baadaye Bwana anakuja na kukaa katika jumuia yake iliyokusanyika pamoja, na kama ilivyokuwa kwa wafuasi wale wa mwanzo siku ya Pasaka kadhalika waumini siku ya Pasaka. Waumini hao hawana budi kufungua sana macho yao, lakini siyo macho ya kiyakinifu, yanayoangalia kwa udadisi na kuanisha mambo, bali kwa macho safi, macho ya imani yanayoweza kuona mambo yasiyoweza kuonekana kwa macho ya kawaida.

Ndivyo inavyotufundisha Injili ya leo jinsi ya kufungua macho ya imani na kuangalia Yesu mfufuka anayefika na kukaa kati ya jumuia iliyokusanyika pamoja. Wafuasi wanashangaa kwa kutokewa na Bwana kwani walikuwa na woga sana. Wamekusanyika pamoja siyo kutokana na upendo waliokuwa nao kati yao, la hasha, bali kutokana na woga, kwa vile wanaye adui mmoja wanayemwogopa yaani wayahudi.

Angalia watu wengine wanaotembea nje, wanawaacha tu hawa wafuasi wajifungie humo chumbani, wao hawana wasiwasi wowote kwani ni kesi binafsi ya mitume walioingiwa na wasiwasi kutokana na yaliyotokea. Hawa wanao woga kwa vile hawajamwona Bwana mfufuka na kuhuishwa na roho ya mfufuka, hivi wanao woga. Woga huo unawapata pia wakristu wowote katika jumuia kama endapo wanakuwa hawana mang’amuzi ya Kristu mfufuka. Hali hiyohiyo inaweza kumkumba kila mkristu mkereketwa na Kristu kama anakosa mang’amuzi ya Kristu mfufuka katikati ya ndugu zake.

Woga huo wa Mkristu unatokana na mambo mawili: Mosi, kuogopa kifo. Mkristu aliyemwona Kristu anayeingia katika utukufu wa Baba hawezi kuwa na woga wowote ule wa kifo. Anaweza kuwa na woga wa homa, ugonjwa, mateso, lakini siyo wa kifo. Mtu huyo atasubiri kama “mlinzi akeshavyo akisubiri kuchomoza kwa jua la asubuhi”.

Kuingia kwake makaoni kwa Baba yake ambako ni lengo la wote, hakuwezi kumpatia woga wa kifo. Hata kama woga huo unabaki kutokana na kuachana na wapenzi wake na vitu mbalimbali ambavyo Mungu ametupatia. Kwa hiyo hapa unauona woga wa wanafunzi, ambao walikuwa bado hawajamwona Kristu mfufuka.

Woga wa pili, unakuwa dhidi ya wengine ambao hawakuyapokea mapendekezo haya ya Yesu hadi wakataka kumfifisha kabisa. Wenye woga aina hiyo hawawezi kuwa wanafunzi wa kweli, kwani Yesu anawatuma wafuasi wake kama vile kondoo kati ya mbwa mwitu. Kama unao woga kwa mbwa mwitu, basi ni bora kutoroka na kwenda mbali kujificha.

Kadhalika woga ni ni kitu kibaya kupita kila kitu kingine katika imani, kwa sababu unawafanya wafuasi wa dini kuwa wenye msimamo mkali, hawaambiliki, hawataki majadiliano, ni wagomvi, ni wachokozi, wanapiga makelele, wanapenda zogo katika kuitangaza imani yao.

Kwa sababu kama imani yao na wanachokisadiki kingekuwa cha ukweli na wanakiamini kwa dhati, basi wasingekipigia makelele, badala yake wangekitangaza kwa furaha na kwa utulivu. Pengine ingekuwa pia njia ya kujisaidia wao wenyewe ya kuuona mwanga wa Pasaka. Kwa hiyo yatubidi tujiangalie sana, kwani woga unatuingiza katika hatari ya kujifungia katika ukweli wetu usio na msingi wa kuchochewa tu na mapokeo wa mambo yale tuliyozoea kuyatenda, tunakuwa viziwi mbele ya hali halisi na hivi kujikuta unajihami mbele ya kosoo ya imani yako, na unakuwa mwoga wa mambo mapya.

Katika kipindi fulani cha historia ya Wakristu, Kanisa lilikuwa na hofu kubwa sana wakati Biblia ilipokuwa inamilikiwa na Waprotestanti. Kulikuwa pia woga wa demokrasia, na ule woga wa kukutana na utamaduni au mila nyingine ngeni. Woga aina hiyo ni sawa na ule wa mitume wa kujifungia ndani ya chumba. Yaani unakuwa na woga na mambo ya nje.

Huku kujitenga na kujifungia ndani ya chumba katika nyumba moja, kuna maana pia ya kiteolojia: Yohane anataka kuonesha kwamba mbele ya ulimwengu, wanafunzi wanajisikia katika mazingira mageni, wanayo thamani ambayo si sawa na zile za ulimwengu. Yesu anasema, ninyi mpo katika ulimwengu lakini si wa ulimwengu huu. Ndiyo maana wanakuwa na woga.

Aidha, endapo mmoja anajitangazia kwamba amemwona Kristu mfufuka, anatangaza imani yake, hivi anaogopa kueleweka kuwa ni kichaa, yaani ni mtu anayeishi nje ya ulimwengu, kwa sababu watu wamefungwa na mtindo wa maisha ya ulimwengu huu hawaoni namna nyingine ya maisha. Kwa mfano Mtakatifu Paulo anapozungumza juu ya ufufuko, watu wanamcheka na kumwambia waziwazi kwamba “juu ya suala hilo tutakusikiliza tena wakati mwingine”.

Ni ngumu sana kushuhudia imani yako hadharani. Hata mapadre, usiku wa Pasaka, hatuwi hata na uso wa furaha wa kuona mwanga wa ufufuko. Kwamba Yesu yuko na alifika kusimama mbele ya wafuasi. Yaani mwanzo mpya wa kudumu wa uwepo wa Yesu. Amefufuka na kuonesha mikono yake na kuwa katikati yao. Anaonesha mikono iliyofanya kazi na ubavu wake, hiyo ndiyo kadi yake ya utambulisho. Mikono iliyotenda mema na kupigiliwa misumari na moyo wake uliochomwa mkuki ilipotokea damu kuonesha maisha na maji kuonesha Roho mtakatifu, maisha yaliyomwagwa duniani maisha ya Roho yaliyotolewa ulimwengu. Hii ndiyo ID ya Yesu.

Mazingira ya pili, aliyotokea Yesu ni ya siku nane baada ya ufufuko. Tomasi hakuwepo pale alipotokea Yesu mara ya kwanza. Huyu Tomasi anaitwa Didimo maana yake Pacha, “Walakini mmoja wa wale Thenashara, Tomas, aitwaye Pacha, hakuwako pamoja nao alipokuja Yesu. .. Basi, baada ya siku nane wanafunzi wake walikuwamo ndani tena, na Tomas pamoja. Akaja Yesu na milango imefungwa akasimama katikati , akasema, “Amani iwe kwenu.”(Yoh. 20: 24, 26). Mwinjili anasisitiza sana jina hili Pacha (Didimo). Yaonekana kuwa huyu ndiye pacha wa kila mmoja wetu. Kwa sababu hata sisi tutapita safari hiyohiyo ya jinsi ya kumfuata Kristu mfufuka.

Katika Injili, Thomasi anajitokeza mara tatu: Mara ya kwanza ni pale Yesu anapotaka kwenda Yudea, alikokufa Larazo, Thomas anasema twende tukafe sote huko: “Basi Tomas, aitwaye Pacha, akawaambia wanafunzi wenziwe, “Twendeni na sisi, ili tufe pamoja naye.” (Yoh. 11:16). Kwa hiyo ni kweli Tomasi anayo mang’amuzi ya kifo tu, bali mang’amuzi ya ufufuko hana kwa sababu hajayashuhudia. Amebakiwa na wazo lake lilelile, “Twendeni tukafe naye”. Nafasi nyingine ni kwenye karamu ya mwisho, pale Yesu anapowaambia wanafunzi kwamba kule ninakoenda ninyi mnafahamu njia. Tomasi anasema, sisi hatujui unakoenda, tutawezaje kuijua njia? “Nami niendako mwaijua njia.” Tomas akamwambia, “Bwana, sisi hatujui uendako, nasi twaijuaje njia?” (Yoh. 14:4-5) Huyu ndiye ndugu yetu Tomas, pacha wetu (Kurwa), kwa sababu anataka kujua. Kuna wakristu wengi wanaopata taabu ya kuelewa mambo yote katika imani. Anaye pacha wa Tomasi atauliza, “utuoneshe njia.” Kwani baada ya kuuliza Yesu anaweza kujieleza: “Mimi ni njia, na kweli, na uzima; mtu haji kwa Baba, ila kwa njia ya mimi.” (Yoh. 14:6).

Hebu tuangalie ni katika vipengee vipi Tomas anaweza kuwa ni pacha wako.
Hoja ya mojawapo yaweza kuwa Tomas alikuwa haelewi ni kwa nini wenzake wamejifungia chumbani. Yeye ameondoka na kwenda kuzubaa sijui wapi kwa sababu hajisikii kuwa na woga wowote ule. Katika kipengee hiki, Tomas ni pacha au kurwa wa mtu yule ambaye hajisikii kuwa wa maana au bora zaidi kuliko wengine, yaani, haelewi ni kwa nini wengine wamejifungia ndani.

Ni dhahiri kwamba Tomas siyo pacha wa wale wanaojitenga na jumuia ya kikristu kwa sababu labda wanachekwa na kudharauliwa na wengine; wanaojisikia bora zaidi na kuwahukumu wengine wasio katika jumuia au hata wanaowahukumu wale walio katika jumuia kwamba ni waovu kuliko wengine, au kama wale wanaoacha dini yao na kuingia nyingine.

Tomas hahukumu, wala kudharau wengine bali yawezekana anajiona kama amedanganyika kidogo au amekwazika na jumuia ile. Yaani ni kama wakristu wale wanaoona ndani ya kanisa kuna makwazo au mambo ya aibu, hivi wanajisikia kukwazika na kuteseka mioyoni mwao. Hivi wanaona ni bora kujiweka kidogo pembeni.

Aina ya nyingine ya kuwa pacha wa Tomas ni pale wale ambao wamedanganyika na muundo wa kanisa, na uendeshaji wa mambo ya kanisa, kukosa mpango mzuri. Hakuna uinjilishaji wa kutosha, au kuna utawala wa kibabe, kuna kujionesha ukuu unaotegemea mali, na hivi wanaona afadhali kujiepusha kidogo. Waumini wasioamini kama mambo yanaweza kubadilika katika kanisa. Hawa ni pacha wa Tomas.

Anapofika Tomas wenzake wanamhabarisha: “Tumemwona Bwana.” Kwa tamko hili walikuwa wanataka kummweleza kwamba mambo yamebadilika, si kama alivyodhani au kama alivyoyaacha. Tomas anataka kuhakikisha yeye mwenyewe kama kweli mazingira aliyoyaacha yamebadilika.

Hapa sasa tunakutana na pacha mwingine, yaani wale wanaotaka kuhakikisha kwa kuona na kugusa. Pacha wa Tomas ni wale wasiomwona Yesu wa Nazareti lakini wameitwa kumwamini ili kumshuhudia kwa ndugu zao. Pacha ni wale wasioelewa. Yaani hao pia wameitwa ili kuelewa lakini wanayo namna mbili ya kuelewa. Kimwili, kuamini kwao ni kama kule Tomas, lakini ndani yao kuna haja na hamu ya kuamini ambayo wanataka kuihakikisha.

Aliye na mang’amuzi haya ya ndani, ajue kwamba Tomas ni pacha wake. Na kwamba tusiwe na woga wa kuungama mashaka yetu ambayo ni kama ya Tomas, kama tunaweza kugusa kama Tomas hatuwezi kuwa na mashaka. Lakini kugusa huko kwetu hakuwezekani.

Kwa hiyo ni vyema kabisa kuwa ndani yetu tunaye huyo pacha wetu Tomas wa kuona mashaka kwamba huyo aliyetoa maisha kwa kufa kwake kama mtumwa ameingia katika utukufu wa Baba. Kwa hiyo fundisho kuu tunalopata hapa kwa huyu pacha wetu ni hili: Yesu anapofika siku ya nane anaonesha majeraha yake na anamwita Tomas kuja kuhakikisha.

Huo ni mwaliko kwa kila mmoja wetu kuweka mikono yetu ubavuni pake. Kualikwa na Yesu Mfufuka kuweka mikono yako ubavuni mwake maana yake pale unapoweka mikono yako, shughuli zako zote, na hasa ukijiweka wewe mwenyewe, kujiaminisha na kujitoka kabisa maisha yako kwa upendo kama ya Yesu hapo umeingia katika ulimwengu wa Mungu na wa utukufu wa ufufuo.

Upacha mwingine na Tomas ulio mzuri sana, ni pale Yesu anapomwalika Tomas kuyatupa maisha yake kwenye mapendekezo ya mwalimu: “Lete hapa kidole chako; uitazame mikono yangu; ulete na mkono wako uutie ubavuni mwangu; wala usiwe asiyeamini, bali aaminiye.” (Yoh. 20: 27), naye Tomas anapojibu: “Bwana wangu na Mungu wangu!” (Yoh. 20:28). Hilo ni ungamo la imani katika Mungu wa kweli imani inayojidhihirisha katika ufufuko wa Kristu. Imani kwa Mungu anayetoa maisha yake kwa ajili ya upendo.

Tomas aliyekuwa na mashaka, ndiye wa kwanza kushuhudia imani iliyo safi ya wakristu wa kwanza. Ni yeye aliyeona uthibiti wa msulibiwa katika ufufuko. Haamini juu ya Mungu anayeadhibu, anayezawadia, anayewapenda wema tu, amemwamini katika Kristu aliyetoa maisha Mungu wa kweli ambaye hawezi kuwa mwingine isipokuwa yule aliyesulibiwa kwa ajili ya upendo.

Uhakika kwamba ameona na kugusa mikono na ubavu wa Mungu, uhakika ule anaweza kuwa nao tu kwa mtazamo wa imani. Mtazamo unaotakiwa kuufungua daima pamoja na jumuia. Sisi tunasikia sauti ya Bwana na katika mkate wa Ekaristi sisi tunagusa mapendekezo yake ya maisha ya kujifanya mkate kwa ajili ya kutupenda.

Padre Alcuin Nyirenda, OSB.

Utakatifu wa maisha!

Utakatifu ni hija ya maisha inayotekelezwa hatua kwa hatua kama walivyofanya Wenyeheri Yohane XXIII na Yohane Paulo II watakaotangazwa kuwa watakatifu, Jumapili ijayo kwenye Uwanja wa Kanisa kuu la Mtakatifu Petro mjini Vatican. Huu ndio utakatifu ambao watu wanaendelea kuushuhudia katika maisha na utume wa Wenyeheri hawa.

Padre Federico Lombardi, msemaji mkuu wa Vatican akiwa ameambatana na wahusika wakuu katika mchakato wa kuwatangaza Wenyeheri Yohane XXIII na Yohane Paulo II kuwa watakatifu: Padre Giovangiuseppe Califano pamoja na Monsinyo Slawomir Oder, Jumanne, tarehe 22 Aprili 2014, wamepembua maana ya utakatifu mintarafu maisha ya wenyeheri hawa wawili.

Yohane XXIII katika maisha yake kama Padre, Askofu na Khalifa wa Mtakatifu Petro alijiwekea nadhiri ya kuwa karibu na Yesu, kujificha katika Moyo wake Mtakatifu, Kusali Rozari na kumpatia nafasi ya pekee katika maisha yake. Haya ni mambo yaliyojionesha kwa namna ya pekee katika maisha na utume wake kama Mchungaji na Baba.

Ni kiongozi aliyeyasimika maisha yake katika furaha na ukarimu kiasi cha watu wengi kumwita kuwa ni Papa mwema! Alikazia umuhimu wa mshikamano katika maisha na utume wa Kanisa kwa kuitisha Sinodi ya Jimbo kuu la Roma na Mtaguso mkuu wa Pili wa Vatican. Ni kiongozi aliyeonesha upendo na uelewa katika shughuli za kichungaji; akawa kweli ni mtu wa msamaha na faraja kwa wote waliomkimbilia. Alikazia utii na amani ya kweli duniani.

Monsinyo Slawomir Oder anasema, utakatifu wa Mwenyeheri Yohane Paulo II ulianza kuonekana tangu alipokuwa bado Chuo Kikuu, kiasi kwamba, baadhi ya wanadarasa wake waliandika chumbani kwake, "Mtakatifu mtarajiwa", kutokana na na moyo na bidii ya sala, tafakari ya Neno la Mungu na maisha adili. Yote haya yalimwilishwa kwa njia ya matendo ya huruma.

Alikuwa na Ibada ya pekee kwa Bikira Maria Mama wa Mungu na Kanisa, akawa na ujasiri wa kukabiliana na changamnoto za maisha kwa imani na matumaini pasi na kukata tamaa, kwani daima aliuona mkono wa Mungu ukiyaongoza maisha yake! Watu wengi walitambua kuwa kweli Yohane Paulo II alikuwa ni mtu wa Mungu aliyekuwa ni chemchemi ya maisha yake yote, kiasi cha kujikita katika Uinjilishaji Mpya, ili wote waweze kuwa ni watakatifu kwa kuonja huruma na upendo wa Mungu katika maisha yao.

Jumapili ya Huruma ya Mungu!

Tunaendelea tena katika tafakari yetu masomo Dominika ya II ya Pasaka mwaka A. Ni kipindi cha furaha kwa sababu ya ushindi dhidi ya kifo kwa njia ya ufufuko. Neno la Mungu, linakazia na kuahidi furaha ya kweli kwa wale ambao hata kama hawakumwona Bwana wanayo imani na tumaini la kweli katika yeye.

Katika Somo la kwanza, kutoka katika kitabu cha Matendo ya Mitume latuonesha furaha na tabia ya jumuiya ya kwanza ya Yerusalemu. Kwa nini tunaoneshwa jambo hilo? Ni kwa sababu tunaalikwa kuishi mtindo uleule wa jumuiya ya mwanzo katika mazingira yetu. Mambo msingi ya Jumuiya ya I yalikuwa utii na usikivu wa watu kwa Neno la Mungu lililohubiriwa na Mitume. Aidha waliweka mali yao na moyo wao pamoja kwa faida yao na kasi ya Injili.

Ili kuimarisha mambo haya waliadhimisha pamoja Ekaristi Takatifu na kusali pamoja kwa upendo. Mambo haya msingi yalifungamana na furaha, uchangamfu, ushirikiano ambavyo vilikuwa vivutio kwa jumuiya nyingine nje ya Yerusalemu. Ndiyo kusema waliishi na kukishuhudia kile walichohubiri katika maisha yao, yaani waliuishi ufufuko ambao ndilo chimbuko la haya yote.

Mpendwa msikilizaji, wito kwetu hivi leo katika jumuiya zetu ni kuanza polepole kupalilia nguvu ya ufufuko, ndiyo kusema tunaalikwa kushuhudia daima kwa maisha yetu yakuwa Kristu ni mfufuka. Mpendwa, katika mantiki hiyo katika jumuiya zetu lazima tabia za jumuiya ya kwanza zijitokeze na kukua na hivi kuwa kielelezo cha mapendo kwa watu wa mataifa. Yafaa kukomaza ile tabia ya kushirikishana tulichonacho hata kama ni kidogo. Tujifunze kuwa na kile kinachotufaa na kinachobaki kiwe kwa ajili ya wale waliowahitaji katika jumuiya zetu.

Kumbuka usemi wa Mtakatifu Basil akisema “kama mmoja wetu angechukua kwa ajili yake kinachohitajika na kingine kikawa kwa ajili ya ndugu yake maskini, basi kusingekuwa na tajiri wala maskini katika jumuiya”. Hii ni falsafa ya mgawanyo sawa ambayo tungepaswa kuifikia kama kweli tunataka kumfuasa Bwana kwa ukamilifu! Mpendwa msikilizaji inaonekana kuna ugumu katika kushirikishana mali tulizonazo, na hasa kuwapeni maskini, je toka tukiamini na kuendelea katika ugumu huu twaweza kusema tunaishi na tunashuhudia ufufuko? Tafakari sana jambo hili!

Katika somo la Pili toka barua ya kwanza ya Mtakatifu Petro tunakumbushwa siku ya ubatizo wetu. Kwa njia ya ubatizo tulipata kuingia katika furaha isiyo na mwisho. Ndiyo kusema Mt Petro anataka hata kama kuna madhulumu na taabu mbalimbali tusisahau furaha ya milele. Anasema mateso ni ya kitambo kidogo tu na baadaye yanapita cha msingi ni kutazama mbele tukiendelea kukua katika neema ya ubatizo.

Mtakatifu Petro anatukumbusha kuwa mkristu katika ulimwengu huu ni mgeni na hivi yuko safarini kwenda nchi ya ahadi yaani mbinguni. Tunakumbushwa kuwa hakuna mateso yanayoweza kuzima moto wa furaha na mapendo uliowashwa wakati wa ubatizo. Wakristo ni kama dhahabu ambayo ili itengeneze kitu cha thamani lazima ipitie moto ili ichomwe na kusafishwa tayari kwa kito cha thamani.
Katika somo la Injili, hali ya maisha ya jumuiya inajionesha wazi. Wanafunzi wako pamoja ingawa wanahofu! Bwana anawakuta wakiwa pamoja na kuwatakieni amani. Anawaonesha alama za madonda na wanafurahi na kusema tumemwona Bwana! Ni katika jumuiya hiyo Bwana anawavuvia Roho Mtakatifu ili wapate kuondolea dhambi. Ni siku hii anaweka sakramenti ya kitubio katika Kanisa na kisha anawatuma wakaende kutangaza habari njema. Kumbe Toba ni mlango wa kazi ya kimisionari, ni mlango wa imani, ni mlango wa wokovu. Analikabidhi kanisa ufunguo wa kufunga na kufungua katika mambo yamhusuyo Mungu katika uhusiano wake na mwanadamu.
Jumuiya wakati fulani zinakuwa na watu walio na mashaka katika imani. Hali hii inajionesha leo pia. Ndiyo kusema, kumbe Mtume Tomaso ambaye hakuwapo pamoja na wenzake siku ya kwanza haamini, bado ana mashaka kuhusu ufufuko! “Siamini mpaka nitie vidole vyangu katika makovu ya Bwana! Baada ya siku nane tukio hilo la kitaalimungu, Bwana anawatokea tena Mitume na wakati huo Tomaso yupo.
Bwana anamwambia lete mikono yako na uweke kidole chako katika ubavu wangu na usiwe asiyeamini! Tomaso anajibu, Bwana wangu na Mungu wangu! Mpendwa, Mtume Tomaso anapokiri udhaifu wake anatufundisha kuwa watu wa Imani na unyenyekevu mkubwa na hivi baada ya ufufuko hakuna mashaka tena kinachobaki ni kwenda kutangaza habari ya furaha kwa mataifa.
Mpendwa leo hii wapo watu wa namna hii katika jumuiya zetu, kumbe wanaalikwa na Bwana kusadiki pasipo kuona, na kwa namna hiyo Bwana anatangaza heri kwa wasioona wakasadiki na si kwa wanaosadiki kwa sababu ya kuona. Mwishoni mwa sehemu ya Injili ya Dominika hii, Mwinjili anatuambia pia zipo ishara nyingi ambazo hazikuandikwa na hivi mtu asishangae ishara nyingine ambazo hazimo katika Biblia lakini ni muhimu kwa imani yetu na maisha ya Kanisa.
Nakutakieni furaha tele katika kipindi chote cha Pasaka na Mungu azidi kuwa nawe, nawe ukitekeleza mapenzi yake katika Jumuiya kama Jumuiya ya kwanza ya Waamini. Tukutane tena Dominika ijayo. Tumsifu Yesu Kristo. Tafakari hii imeletwa kwako na Padre Richard Tiganya C.PP.S.

Maisha ni mchaka mchaka, vinginevyo utachakachuliwa!

Daima ni mchakamchaka. Tabia ya watu wa ulimwengu wa leo ni ile ya mchakamchaka. Kila kitu kinaenda kwa kasi. Taarifa zinaenda kwa kasi kwa njia ya pembejeo za mawasiliano ya haraka, barabara nzuri na za mikato, na wenzetu walioendelea ndiyo wana magarimoshi yanayoenda kwa umeme kwa mwendo wa kasi.

Tuna kila kitu tunachokitaka kwa haraka, daima tuko katika mchakamchaka na kiherehere cha kufanya mambo kama vile tuna wasiwasi wa kutofika tunakotaka kufika au kutofanikiwa kufanya kwa wakati wake kile tunachotaka kukifanya. Ama kweli ni mchakamchaka wa maisha. Mtu yupo katika kupiga mbio za maendeleo katika maisha. Mtu anapiga mbio kwa vile hana uhakika wa kuwasili au kufikia juu kijamii au kiuchumi au hata kuwazidi wengine. “Tukimbie wakati wengine wanatembea!”

Hali hii ya mchakamchaka na ya mbiombio ndiyo unayoikuta katika Injili ya leo. Mtakatifu Yohani anaposimulia kuhusu kaburi wazi lililokutwa asubuhi ile ya ufufuko, anawaonesha wahusika wote wa tukio lile wakiwa katika mbiombio na mchakamchaka: Maria Magdalena ndiye mwanakiherehere aliyefungia. Alikurupuka asubuhi sana kungali bado giza kwenda kaburini. Alipolikuta jiwe lililofunika kaburi limeondolewa hapo ndipo ilipoanza patashika ya mchakamchaka. Akaenda mbio kwa wanafunzi. Nao wale wanafunzi Simon Petro na Yohane wakaanza mchakamchaka.

Tunaambiwa wakaondoka mbio wote wawili kwenda kaburini. Yohane akamzidi mbio Petro akafika wa kwanza kaburini. Kulikoni? Yaonekana mbio hizo zilipigwa kutokana na wasiwasi, na kiherehere cha kujua kumetokea kitu gani. Budi ieleweke kwamba katika mazingira kama haya, binadamu anakuwa amepagawa na kitu anachokuwa na uhakika nacho kwamba kinaweza kikatokea. Yaani, kinakuwa ni kituko kipya kabisa anachotegemea kukiona au kukipata, kitu kitakachotokea au kilichoishatokea kabla. Katika mantiki hiyo mtu huwa haweza kutulia au kujidanganya kutulia. Wasiwasi na kiherehere chake ni kutaka kukiona au kukijua ni kitu gani ambacho ni budi kitokee lakini hakijui.

Endapo kwa hawa wanafunzi wawili wangemwona Yesu kuwa si kitu cha maana au si kitu cha kukijali, hapo tungewaona wametulia na kufanya mambo kitulivu. Wangeenda kaburini kitulivu tena kwa ajili ya udadisi tu, siyo zaidi. Injili ya Yohani inatafuta kutuingizia vionjo vya wanafunzi hawa wawili, Petro na Yohani wanaokimbia kwenda kaburini. Nafikiri pengine, kwa wote wawili kuna woga labda kuna kitu siyo kwamba hakikwenda sawa, bali wanaonja kwamba imani yao inalazimika kukua ili kutobaki katika woga wa kumtamani tu Bwana wao aliyekufa na sasa hayuko tena. Mbio yao inadhihirisha imani yao. Siyo imani kama ya yule aliye na uhakika bila wasiwasi, la hasha, vinginevyo wangekuwa wamepoozwa, na kukosa mwelekeo na hivi kuchanganyikiwa na miguu kutetemea. Wangekosa nguvu kabisa ya kukimbia, hivi daima wangekuwa wanajikwakwaa na kuanguka. La hasha, kuna kitu!

Mbio na kiherehere cha Mkristu
Mkristu ni yule anayekimbia, anayepiga mbio katika maisha. Mbio za mkristu siyo zile zitokanazo na kutokuwa na uhakika wa kuwasili au kufikia juu kijamii au kiuchumi au kupiga mbio za kuwazidi wengine, bali anakimbia kwa vile anajisikia kuwa ni muhimu kuonja uwepo wa Mungu katika maisha yake binafsi.

Tunajitambua katika mbio hizi? Tuna wasiwasi hata sisi katika kumwelewa Kristu angalao kidogo Kristu ambaye wakati mwigine tunaamini amekufa na kuzikwa katika maisha na katika maisha ya jamii?

Tunakubaliana na kupokea hatari ya kuanguka na kujikwaa katika mwendo wetu wa imani? Tunasadiki kwamba kuwa na imani kunamaanisha kwenda mbele katika kutafiti na kuhitaji kupanua uelewa wetu wa imani. Au tunatafuta kwa mbinu na gharama zozote zile kutafuta au kubaki mahali pamoja penye kutupatia uhakika na usalama? Kanisa (tuko wote humo ndani) wakati mwingine hupunguza kasi, au mwendo na kutamani au kutulia katika uhakika na usalama wa hali tuliyofikia.

Petro na Yohane, wakiwa wameambukizwa na kasi ya Magdalena wanaanza kukimbia pamoja.
Tuanze hata sisi mchakamchaka wa kumtafuta Yesu, tuwahusishe katika mchakamchaka huo hata wale walio karibu nasi, labda wamezuiwa na matatizo fulani au na harakati za maisha ya leo.

Heri sana kwa Pasaka yenye mbio… ili maisha yasikwame.

Ijumaa Kuu Papa kuongoza Ibada ya Njia ya Msalaba- Koloseo

Ijumaa Kuu Baba Mtakatifu Francisko majira ya saa tatu na nusu za usiku, ataongoza Ibada ya njia ya Msalaba katika eneo la magofu ya Koloseo ya mjini Roma. Tafakari katika za Ibada hii zimeandaliwa na Askofu Mkuu Giancarlo Bregantini wa JImbo Kuu la Campobasso Boiano.

Tafakari ya Njia ya Msalaba kuzunguka Magofu ya Colosseo, Ijumaa kuu 2014

Askofu mkuu Giancarlo Maria Bregantini wa Jimbo kuu la Campobasso- Boiano ambaye pia ni Mwenyekiti wa Tume ya matatizo ya kijamii, kazi, haki na amani ya Baraza la Maaskofu Katoliki Italia ndiye aliyepewa dhamana ya kuandika tafakari ya Njia ya Msalaba kuzunguka magofu ya Colosseo, Ijumaa kuu tarehe 18 Aprili 2014 Ibada hii inatarajiwa kuongozwa na Baba Mtakatifu Francisko kuanzia saa 3:15 Usiku kwa majira ya Ulaya, baadaye atatoa baraka zake za kitume.

Idhaa ya Kiswahili ya Radio Vatican inapenda kukushirikisha kwa ufupi, tafakari ya Njia ya Msalaba iliyoandaliwa na Askofu mkuu Bregantini.

Naye aliyeona ameshuhudia, na ushuhuda wake ni kweli; naye anajua kuwa anasema ukweli ili ninyi nanyi mpate kusadiki. Kwa maana haya yalitukia ili andiko litimie: hapana mfupa wake utakaovunjwa. Na tena andiko lingine lanena: watamtazama yeye waliyemchoma. Hivi ndivyo Askofu mkuu Bregantini anavyoanza tafakari ya Njia ya Msalaba, kwa kuonesha kwamba, Yesu alipanda kwenda Mlimani Golgota bila kusita, kama kielelezo cha upendo wa hali ya juu kabisa na akawaruhusu watesi wake kumtendea jeuri bila kulalama!

Yesu, Mwana wa Maria alipenda kubeba mabegani mwake, matendo ya giza yanayomwandama mwanadamu katika hija yake ya maisha, ili kuweza kumkirimia mwanga, unaoleta nuru katika moyo wake. Mateso na mahangaiko ya Kristo ni chemchemi ya wokovu wa mwanadamu; machozi yake yanaonesha upendo wa Mungu. Yesu amesamehe dhambi za binadamu ili kwa njia ya maisha yake, aweze kuwaonesha njia ya wokovu kutokana na mateso pamoja na mahangaiko wanayokabiliana nayo katika maisha, pasi na kukata tamaa.

Neno wa Mungu aliyefanyika mwili, anajisadaka bila ya kujibakiza, kwa ajili ya wadhambi ambao kwa haki kabisa walistahili kutundikwa pale juu Msalabani. Kiu inayooneshwa na Yesu pale Msalabani ni chemchemi ya matumaini yaliyo wazi na mikono iliyo tayari kumpokea mdhambi anayetubu na kumwongokea Mungu. Askofu mkuu Bregantini anamwomba Yesu Msulubiwa kuwakirimia watu huruma yake isiyokuwa na kifani, kwa kuwaonjesha harufu nzuri iliyoujaza mji wa Bethania, mwanzo wa maisha mapya. Kwa kifo cha Kristo Msalabani, Yesu awajalie waamini maisha ya uzima wa milele.

Katika tafakari yake, Askofu mkuu Bregantini anagusia mashitaka yanayoendelea kujitokeza ulimwenguni kwa kujikita katika ubaguzi wa rangi, hali ya kutojali wala kuguswa na mahangaiko ya watu, kielelezo cha dhamiri mfu, inayoonesha jinsi watu wanavyoshindwa kuwajibika na ukweli kutawala, changamoto ya kusimama kidete kutetea wanyonge na kulinda ukweli.

Msalaba wa athari za myumbo wa uchumi kimataifa unazidi kuwaelemea watu wengi kwa kukosa fursa za ajira, mshikamano wa upendo na udugu; matumaini na imani thabiti. Msalaba unaweza kuwa rahisi, ikiwa kama watu watajifunza kuubeba pamoja na Yes una kwamba, kwa njia ya udhaifu wa kibinadamu, watu wajifunze kujenga na kudumisha moyo wa ukarimu, kwani sura ya wote wanaoteseka, inaonesha pia ile sura ya Mungu aliyetwaa mwili na kukaa kati ya watu wake.

Kuna akina Mama na wanawake wanaoendelea kuwalilia watoto wao wanaofariki dunia kutokana na sababu mbali mbali; watoto kupelekwa mstari wa mbele vitani; watoto wanaofariki kwa saratani kutokana na uchafuzi mkubwa wa mazingira; watoto wanaotumbukizwa kwenye utumwa mamboleo na matumizi haramu ya dawa za kulevya na ulevi wa kupindukia. Kwa kushikamana na Bikira Maria, hakuna hata chozi moja linaweza kupotea, kwani Bikira Maria ni Mama wa wote.

Kuna haja ya kujenga na kudumisha mshikamano wa upendo na udugu, kwa kuguswa na mateso na mahangaiko ya jirani, daima lengo likiwa ni kutafuta mafao na ustawi wa wengi, ili kushinda vikwazo vya chuki, uhasama na kuonea wivu. Tafakari ya Njia ya Msalaba inamwonesha Veronika, mwanamke mwenye huruma anayethubutu kupangusa uso wa Yesu na hivyo kushiriki katika mateso yake. Yesu anatambua upendo na ukarimu wa Veronika, changamoto ya kuguswa na wale wanaoishi katika upweke hasi unaoweza kuwasababishia kifo!

Wafungwa ni kundi la watu wanaoendelea kuteseka kutokana na ukosefu wa haki jamii na mifumo duni ya maisha kwa kuishi hata kinyume kabisa cha ubinadamu, hawa wanaendelea kuvikwa taji la miiba viwachani wao. Kanisa linawashukuru na kuwapongeza watu wanaojitolea kutoa huduma mbali mbali za kiroho na kimwili kwa wafungwa gerezani.

Katika tafakari hii, wanawake wakweli na waaminifu wanaoneshwa wakimsindikiza Yesu katika Njia ya Msalaba, wanataka kumsalimia na kumfariji, changamoto ya kuendelea kuwa imara katika imani na matumaini; kwa kutubu na kumwongokea Mungu, ili kuonja huruma na upendo wake usiokuwa na kifani. Yesu anapoanguka mara kadhaa kwa kuelemewa na uzito wa Msalaba, anawalika waamini kujibidisha kushinda tabia chafu zinazowaangusha daima dhambini. Waamini wajenge umoja na mshikamano, kwa kusimama kidete kulinda na kutetea utu na heshima ya binadamu; kwa kujikita katika upatanisho, kwa kuwamngalia Yesu anayetundikwa Msalabani.

Watu wajenge utamadni wa kuwaheshimu, kuwajali na kuwahudumia wagonjwa badala ya kuwatelekeza na kuwatafutia njia ya mkato ya kumaliza mahangaiko yao kwa kifo laini. Yesu hakushuka Msalabani, aliendelea kupenda na kusamehe. Ugonjwa unaweza kuwa ni shule ya hekima ya kimungu, mahali pa kukutana na Mungu mpole na mvumilivu, mwaliko wa kupambana na magonjwa katika mwanga wa Pasaka na mafao ya familia na Jamii kwa ujumla.

Maneno saba ya Yesu Msalabani ni chemchemi ya upendo na kwamba, kifo cha Kristo kinafungua ukurasa mpya kwa kuonesha kwamba, kifo hakina tena nguvu! Msamaha unaponya na kupyaisha; unawaunda watu katika maisha mapya, mwaliko wa kuondokana na falsafa ya vita, kwani upendo na mshikamano ni mambo yenye nguvu zaidi kuliko hata kifo! Huu ni mwaliko wa kuchuchumilia huduma ya upendo kwa wote wanaosukumizwa pembezoni mwa Jamii. Fundisho kuu ambalo Yesu amewaachia wafuasi wake ni kupenda bila ya kujibakiza, ndiyo maana Bikira Maria anathubutu kupokea maiti ya mwanaye kwa imani na matumaini makubwa! Mwanadamu anakumbushwa kwamba, hapa duniani ni mpita njia, iko siku ataungana na Muumba wake. Katika kimya kikuu pale bustanini kulikokuwa na kaburi la Yesu, waamini wajitaabishe kusikiliza sauti ya Yesu ikisema, mimi niko pamoja nanyi hadi ukamilifu wa dahali.

Kwa ufupi, haya ndiyo mawazo makuu yanayochambuliwa na Askofu mkuu Giancarlo Maria Bregantini katika tafakari yake ya Njia ya Msalaba, Ijumaa Kuu kuzunguka magofu ya Colosseo, mjini Roma.

Imehaririwa na
Padre Richard A. Mjigwa, C.PP.S.
Idhaa ya Kiswahili ya Radio Vatican.

Papa kuongoza Karamu ya Mwisho ya Bwana katika kituo cha Walemavu

Baba Mtakatifu Francisko, Alhamis Kuu majira ya jioni, saa 11:30, ataadhimisha Karamu ya Mwisho ya Bwana, na liturujia ya kuosha miguu watu kadhaa kama ishara ya unyenyekevu na huduma, akiwa katika Kituo walemavu cha Shirika la Mtakatifu Maria wa Kudra ya Mungu, cha Shirika la la Don Gnocchi, cha mjini Roma. Shirika hili hufadhili watu wapatao elfu tatu wenye ulemavu na tegemezi nchini kote Italia, Rome kukiwa na vituo vyake 12 ambavyo hufadhili wageni wahitaji wanaoingia jiji la Roma, kati ya vituo vya 29 vinavyofanya kazi katika mikoa tisa ya Italia.

Baba Mtakatifu Francisko anasubiriwa kwa hamu na wagonjwa na familia zao katika cha kituo cha Mtakatifu Maria wa Kudra ya Mungu , mtaa wa Via Casal Marmo 401, Roma , ambako watu wa kujitolea huhudumia wagonjwa na familia zao. Alhamis Kuu ya mwaka jana Papa Francisko aliadhimisha pia Ibada ya Alhamis Kuu akiwa katika gereza la watoto la mjini Roma.
Kwa Alhamis Kuu hii, taarifa zinaeleza kwamba, tukio hili la Baba Mtakatifu, kukitembelea Kituo cha Waelmavu cha Don Gnocchi, linafanyika baada ya kupita wiki chache kwa shirika hili kuadhimisha sherehe kubwa ya kupita kwa miaka mitano tangu mwanzilishi wa shirika Don Gnocchi kutajwa Mwenye Heri Februari , sherehe iliyohudhuriwa na waelfu ya waamini, kama sehemu ya mipango kwa ajili ya maadhimisho ya miaka tano ya Don Carlo Gnocchi , kutajwa Mwenye Heri. Sherehe zilizo hamasisha mwamko mpya wa utamaduni wake wa muda mrefu na huduma maalum, isiyoweza kusahaulika, inayoonyesha kupandwa kwa Mbegu ya mshikamano na umoja kwa jirani katika utendaji wa Papa, " baba wa vilema ".

Kituo cha Mtakatifu Maria wa Kudra ya Mungu , ambacho zamani kilifanya kazi kwa jina la Mama Nasi, nyumba ndogo ya Maongozi ya Mungu ya Cottolengo, ilifanywa kuwa Shirika la Don Gnocchi Foundation Septemba 2003 na kwa sasa lina jumla ya 150 vitanda, ambamo kuna makazi kwa ajili ya huduma ya Afya kwa Watu wenye ulemavu 60 vitanda, ambao hawahitaji kuunganisha na vifaa vya aina hospitali au vituo vya ukarabati ); na pia kuna idara ya kisasa ya ukarabati wa mwili “ neuromotor” wa ngazi ya juu, wanaotumia vitanda 60 , ambao pia hupokea huduma ya mazoezi ya mwili, , huduma ya tiba , tathmini saidizi teknolojia na ushauri nasaha, nasaha za kisaikolojia na elimu kwa shughuli zinazo husiana na hali ya wagonjwa hao. Na vitanda 30 vilivyo baki , ni kwa ajili ya wanaotoa huduma kwa wagonjwa.

Mbali na huduma hiyo ya ndani pia huhudumia wagonjwa walemavu kama wagonjwa wa nje kila siku, ambao hupewa tiba na ushauri wa ukarabati na huduma za nyumbani .

Rais wa Shirika la Don Gnocchi, Mosinyori Angelo Bazzari , akizungumzia Papa Francisiko kuendesha Ibada ya Karamu ya Bwana katika kituo hicho cha Mtaa wa Via Casal Marmo , amesema ni furaha kubwa kwao na wanamkaribisha Baba Mtakatifu kwa furaha kubwa ndani mwao. Na kwamba, ishara ya kuosha miguu ni wazi inayoonyesha kwamba Kanisa tangu kuanzishwa kwake, daima limeitwa kuhudumia kwa unyenyekevu hasa watu masikini na dhaifu. Ni huduma ya upendo wa Papa katika ulimwengu wa mateso na ishara ya huruma ya Kiiinjili, ambayo husaidia kukumbuka kwamba , kiwango cha ustaarabu wa jamii kinapaswa kuwa kipimo katika uwezo wake wa kutembea pamoja na watu dhaifu.

Upendo huu wa kuhudumia dhaifu na wanyonge katika jamii, ni karama ya Don Gnocchi , aliyowaachia kama urithi wafanyakazi zaidi ya elfu tano wa Shirika lake, ambayo hufanya kazi kila siku kwa majitoleo ya bila kujibakiza , kwa uaminifu na kama msimamo kila siku , katika dhamira yao ya uwezo, nia, huduma na uendelezaji wa maisha ya maelfu ya watu wanaotafuta huduma katika vituo vya shirik, kwa ajili ya Utafiti wa Afya , mshikamano na huduma.

Papa atoa zawadi ya Injili kwa wafungwa

Papa Francisko atatoa vItabu vya Injili vidogo vinavyoweza kuwekwa mfukoni, vipatavyo elfu moja mia mbili, kama zawadi ya Pasaka kwa wafungwa katika Gereza Kuu la Malkia wa Mbingu la Roma. Zawadi ya Papa itawasilishwa Jumatano hii, na Askofu Mkuu Konrad Krajewski wakati atakapo tembelea jengo la Gereza katika mtaa wa Lugara Roma.
Kitabu hicho kidogo cha Injili chenye kuwa pia waraka wa Matendo ya Mitume, Jumapili iliyopita pia kiligawiwa kwa waamini waliofika kumsikiliza Papa wakati wa Sala ya Malaika wa Bwana katika uwanja wa Kanisa Kuu la Mtakatifu Petro, na pia kwa waliohudhuria Ibada ya Misa katika Kanisa Kuu la Mtakatifu George Mkuu la Magliana Roma.

Na Jumapili ya tarehe 4 Mei, Papa ana mpango wa kufanya ziara ya Kichungaji katika Kanisa la Mtakatifu Stanslao la Botteghe la Roma.
Kisha 18 Mei 2014 , majira ya saa kumi za jioni , Papa Francesko atafanya hija katika Madhabahu ya Bikira Maria wa Upendo wa Mungu, ambayo yako katika Mtaa wa Via Ardeatina nell’Angola Romano , nje kidogo ya jiji la Roma. Hija inayopendwa na watu wa Roma.
Madhabau ya Bikira Maria wa upendo wa Mungu, ya Mtaa wa Via Ardeatina , yako kiasi cha umbali wa kilomita 12 Roma, katika kanda ya Agro Romano katika jengo la Castel di Leva. ambalo kwa mara ya kwanza liliteuliwa na Papa Gregoria V11 kwa barua yake ya kitume ya mwaka 1081, kama mali ya Abassia ya Mtume Paulo . Na mwaka 1268, mali hiyo ililithishwa kwa Kanisa la Mtakatifu Sabina na baadaye kupewa Wana shirika wa Orsinina mwaka 1295na tena kuhamishiwa kwa Wasaveli.
Na baada ya kupitia katiak mbadiliko mbalimbali, Desemba 1938, Madhabahu hayo yalifanywa kuwa Parokia ikiongozwa na Paroko wa kwanza Don Umberto Terenzi ambaye mwaka 1942 alianzisha Shirika la Mabinti wa Maria wa Upendo wa Mungu na mwaka 1962, madhabahu hayo yakawekwa chini ya usimamizi wa Shirika la Oblates hadi leo. Simulizi juu ya madhabahu hayo, huelezea tukio la mwaka 1740, juu ya muujiza uliotokea kwa muhujaji mmoja aliyekuwa akisafiri kwenda Roma kuhiji ambaye alipofika katika eneo hilo, kulitokea kundi la mbwa mwitu wakali walotaka kushambulia, lakini mara aliomba msaada wa Mama Bikira Maria na ghafla mbwa wao walizuiwa na kitu kisichoonekana na kutoweka zao. Aidha watu wa Roma wanasadiki, Sanamu ya Bikira Maria wa Upendo wa Mungu iliyo katika eneo hili iliweza kuuokoa mji wa Roma dhidi ya kuanguka katika mikono ya maadui wakati wa vita kuu ya pili ya dunia.

Ushuhuda wa kuokelewa na Bikira Maria wa Upendo wa Mungu, ndiyo asili ya hija katika eneo hili ambako waamini wanapenda kwenda kuomba msaada wa kwa Bikira Maria kutatua shida zao mbalimbali na pia kwa ajili ya kutoa shukurani zao kwa mambo mbalimbali waliyofanikisha.

Maadhimisho ya Juma kuu ili kuadhimisha Fumbo la Pasaka

Maadhimisho ya Jumapili ya Matawi, Kanisa linamshangilia Kristo alipoingia Yerusalemu kwa shangwe na watoto wa Wayahudi wakatandaza nguo zao njiani. Hii ni siku ya vijana kijimbo, inayoongozwa na kauli mbiu, "Heri maskini wa roho maana ufalme wa mbingu ni wao".

Baba Mtakatifu Francisko mara baada ya kubariki matawi, umati wa vijana ulianza maandamano kuelekea kwenye Uwanja wa Kanisa kuu la Mtakatifu Petro mjini Vatican, huku wakiimba kwa shangwe. Baba Mtakatifu katika Ibada hii ametumia Fimbo ya Kiaskofu aliyozawadiwa na wafungwa kutoka gereza la Sanremo, Italia. Huu ni mwanzo wa maadhimisho ya juma kuu, Kanisa linapokumbuka mateso, kifo na ufufuko wa Kristo.

Baba Mtakatifu katika mahubiri yake anatawaka waamini kujitafakari kwa kuangalia hali yao mbele ya Yesu, kama wako kweli na hamasa ya kuonesha furaha na kumshangilia, au wamejikunyata na kumwangalia tu kama "nyanya mbichi". Katika shida na mahangaiko ya Yesu, waamini wanajisikia namna gani na wako upande gani? Je, ni kati ya kundi la wakuu wa Makuhani na Waandishi waliokuwa wanasubiri fursa ya kumkamata na kumsulubisha Yesu?

Je, wao pia ni sehemu ya akina Yuda Iskarioti waliomuuza Yesu kwa vipande thelathini vya fedha? Au ni kati ya Mitume waliokuwa wanauchapa usingizi wakati Yesu anakabiliana na mateso makali? Baba Mtakatifu anawauliza waamini ikiwa kama wanataka njia ya mkato kwa kutumia upanga kama ambavyo alitaka kufanya Mtakatifu Petro? au Yuda aliyemsaliti Yesu kwa busu la unafiki? Au Wazee wa Baraza wanaofanya kila mbinu kwa kutafuta mashahidi wa uwongo ili kumtia Yesu hatiani kwa kudhani kwamba ni kwa ajili ya mafao ya wengi?

Baba Mtakatifu anaendelea kuwauliza waamini ikiwa kama wanafanana na Pilato anapoona kwamba, "maji yamezidi unga" ana nawa mikono ili kukwepa wajibu wake kwa kuwashirikisha wengine. Katika hali ya kuchanganyikiwa na vurugu, Je, hata waamini nao wanaendelea kupiga kelele wakitaka Barabara afunguliwe na Yesu ahukumiwe kifo ili kuwafurisha watu na kumdhalilisha Yesu au kama wale Askari waliomdhihaki, wakampiga mijeledi na kumtemea mate usoni?

Baba Mtakatifu Francisko katika mahubiri yake ambayo yalikuwa ni tafakari inayomshirikisha mwamini binafsi anawauliza ikiwa kama kweli wamekuwa na ujasiri wa Simoni wa Kirene aliyeshurutishwa kumsaidia Yesu kubeba Msalaba wake naye kwa upendo mkubwa akatekeleza dhamana hii! Kuna watu waliokuwa wanapita mbele ya Msalaba wakimdhihaki Yesu kwa vile alijiaminisha kuwa ni Mwana wa Mungu. Baba Mtakatifu anawauliza waamini, Je, hata wao wanajisikia kuwa na jeuri hata kumdhihaki na kumkejeri Mwana wa Mungu?

Bikira Maria na baadhi ya wanawake wajasiri, walisimama chini ya Msalaba kwa ujasiri mkubwa, wakateseka pamoja na Yesu katika hali ya ukimya!, Je, waamini nao wanaendelea kuteseka na Yesu katika hija ya maisha yao ya kila siku, tayari kama Yusufu wa Arimatayo kwenda kuchukua Mwili wa Yesu ili kuuzika au wanawake waliokuwa wanalia mbele ya kaburi la Yesu au wale Askari walioomba ulinzi mkali kwenye Kaburi la Yesu aliyekuwa ametangaza kwamba, baada ya Siku tatu angefufuka kutoka katika wafu? Hawa ni watu waliokuwa wanataka kuzuia maisha mapya kwa njia ya ufufuko wa Yesu.

Baba Mtakatifu Francisko anasema, haya ni maswali msingi ambayo yanaweza kuwasaidia waamini katika tafakari ya maadhimisho ya Juma kuu, Kanisa linapotafakari Fumbo la Pasaka, yaani: mateso, kifo na ufufuko wa Yesu Kristo.

Amepanda Punda na wala si Prado, lakini Yesu anafunika! Wamemkubali!

Katika ulimwengu wa leo suala la maandamano limeshamiri karibu katika kila nchi. Maandamano hayo yanakuwa ya jamii fulani inayodai haki yake, mathalani yanaweza kuwa maandamano ya wanawake wanaodai haki zao za kijinsia, wafanyakazi, wanafunzi, waganga nk.

Maandamano mengine yanakuwa ya kufanya kampeni ya uongozi, na mengine ni ya shamrashamra za sikukuu fulani za kidini au arusi nk. Maandamano yoyote yanakuwa na sehemu mbili maalumu yaani pahala pa kuanzia na pa kumalizikia, sehemu hizo zaweza kuwa hospitalini, shuleni, uwanjani, ikulu au hata kanisani nk.

Leo tutayaona maandamano ya namna yake yanayoendeshwa na Yesu. Maandamano hayo siyo ya kufanya mgomo wa madai ya masilahi toka serikalini, la hasha, bali tungeweza kuuingiza kwenye aina kama vile ya kampeni ya kupigania sera zake za uongozi. Maandamano hayo yalikusanya watu wengi sana, wakiwepo wanafunzi wake, mashabiki wengi na wapambe kibao mpaka mji ukatikisika. Yerusalemu hapakutosha! Mapato yake hata viongozi wa dini na wa serikali walipoyaona maandamano hayo wakataharuki na kuulizana: “Ni nani huyu?”

Maandamano ya leo yalianza pahala palipoitwa Bethfage na yakaishia mjini Yerusalemu tena ndani ya Hekaluni. Humo hekaluni, Yesu anahitimisha maandamano siyo kwa kutoa hotuba refu ya ahadi hewa, hapana, bali kwa kuwashughulikia watu waliokuwa wanachenji hela na kufanya biashara ndogondogo hekaluni, halafu siku ya pili yake anapokuwa na njaa anaulaani mtini usiozaa matunda.

Sasa hebu tupaone kwanza pahala palipoanzia na palipoishia maandamano hayo, yaani Bethfage na Yerusalemu. “Hata walipokaribia Yerusalemu, na kufika Bethfage, katika mlima wa Mizeituni.” Bethfage, ipo upande wa Mashariki ya mlima wa Mizeituni, baada tu ya Bethfage kuna mlima wa Mizeituni ambako ukisimama juu yake unaweza kuangalia vizuri sana mji wa Yerusalemu ulio chini yake. Neno hili Bethfage ni muunganiko wa maneno mawili, Beth (Bayet) ni nyumba; na Fage ni matunda ya tini yasiyokomaa. Kwa hiyo Bethfage ni nyumba ya matunda ya tini yasiyokomaa.

Jambo la kushangaza ni kwamba baada ya kuingia Yerusalemu na kuwasambaratisha wafanyabiashara hekaluni, linafuata simulizi la mfano ule ambao unonesha kitu gani Mungu anakitegemea toka kwa Taifa lake, yaani kitendo cha Yesu kwenda kutafuta matunda kwenye mti wa mtini na bila kukuta kitu isipokuwa majani matupu, anaulaani. “Mtini ukanyauka mara.” Tendo lile la Yesu ni mfano hai unaolingana na kile anachokitegemea Mungu toka kwa watu wake kifanyike ndani ya hekalu au katika ibada zao, lakini anakikosa.

Mungu anategemea kupata matunda ya upendo, ya haki, ya kuwajali maskini, wajane, yatima na watoto, wageni, badala yake ndani ya hekalu anakuta majani, yaani, liturjia, nyimbo za kupendeza, madhehebu marefu, chetezo, ubani na mishumaa kwa wingi. Vitu hivi havisemi chochote kile mbele ya Mungu kama havizai matunda. Hivyo siyo sadaka ambazo Mungu anategemea kuziona toka kwa watu, kwake Mungu vitu hivyo ni kama majani tu, au ni kama Bethfage tu (matunda yasiyokomaa).

Baada ya kuona maana ya mandhali ya maandamano, sasa tuwaone wahusika wakuu wa maandamano hayo. Anapofika Bethfage anawaagiza wanafunzi wake wamletee usafiri: “Enendeni mpaka kijiji kile kinachowakabili, na mara mtaona punda amefungwa, na mwanapunda pamoja naye. Wafungueni mniletee. Na kama mtu akiwaambia neno, semeni, ‘Bwana ana haja nao,’” Maagizo haya ni ya muhimu sana na umuhimu wake unaonekana jinsi masimulizi yanavyorudi mara mbili. Mosi, pale anapowaagiza mitume wake: “mtaona Punda amefungwa, na mwanapunda pamoja naye. Wafungueni mniletee.” halafu inarudiwa tena inaposemwa. “Wale wanafunzi wakafanya kama Yesu alivyowaamuru (kuwafungua), wakamleta yule punda na mwanapunda”. Msisitizo upo katika kuwafungua hao punda na kuwaleta ili waweze kutumika kwa kazi atakayoitaka Yesu waifanye. Endapo maandamano haya ni ya kampeni za uongozi, basi yaonekana siri na sera za uongozi huo zimelala katika Punda hao. Kwa hiyo Punda ndiyo wasanii wakuu wa maandamano ya leo.

Kazi ya wanafunzi waliotumwa ni kuwafungua punda. Wanyama hawa punda wana maana gani katika Biblia? Mfalme wa enzi za Wayahudi aliwastaajabia sana Farasi na wapanda Farasi waliojulikana kuwa hodari kwa kupigana vita. Kwa mfano, tunasikia kuwa askari wa Farao Farasi na wapanda Farasi wao wote waliangamizwa baharini. Hivi hata Wafalme wa kiyahudi walikuwa wanatamani sana kuwa na farasi na wapanda farasi. Katika kitabu cha Kumbukumbu la Torati, mfalme Salomoni anaonywa asiongeze idadi ya Farasi, na asiuze ndugu zake kwa Wamisri kwa ajili ya kuwa na Farasi na wapanda Farasi (askari). Kutembea juu ya farasi ni alama ya ukuu, uongozi, utawala, ufalme, utajiri na ufahari. Namna ya usafiri unaonesha hadhi ya mtu.

Siku za leo, tunaweza kupata picha ya magari ya gharama na ya fahari wanayotembelea marais, mawaziri, wabunge, makardinali, maaskofu, matajiri, maofisa, nk Itakuwa ni kichekesho na haiwezekani kabisa kumwona kiongozi wa hadhi kama hizo kusafiri kwa lori la mkaa, kwa Bajaji au kwa bodaboda, au baiskeli nk. Katika kampeni za uongozi wa kisiasa, wagombea wanasafiri kwa magari ya gharama za kutisha, kama vile gari aina ya Prado, VX, Helikopta. Hii ndiyo hadhi yao.

Kumbe, katika maandamano ya kampeni za Yesu, anamchagua Punda jike na mwanapunda kuwa prado ya kuingia nayo rasmi mjini Yerusalemu. Hii ndiyo sera mpya ya utawala na uongozi anaotaka Yesu kuuingiza ulimwenguni. Ni kiongozi pekee anayefanya hivyo. Marko anasema kwamba hakukuwahi kutokea mtu mwingine yeyote yule aliyewahi kumpanda yule Punda kabla: “Mtamwona mwanapunda amefungwa, asiyepandwa na mtu bado” (Mk. 11:2). Tamko hilo la Marko ni muhimu sana, likimaanisha kwamba, hakujawahi tokea mfalme au rais yeyote yule hapa duniani, aliyewahi kujionesha, katika hali kama hii ya utumishi. Yesu ni mfalme wa kwanza na wa mwisho anayependekeza aina hii mpya ya utawala.

Ili kuelewa vizuri ujumbe tunaoletewa hapa hatuna budi kuangalia mwishoni mwa kitabu cha Mwanzo ambako Yakobo anatoa baraka yake kwa watoto wake kumi na wawili, anapotoa baraka kwa Yuda, ambaye ni mtoto wake wa kwanza na atakayekuwa kiongozi wa kabila la Israeli, anasema: “Fimbo ya enzi haitaondoka katika Yuda, wala mfanya sheria kati ya miguu yake, hata atakapokuja Yeye, mwenye milki, ambaye mataifa watamtii. Atafunga punda wake katika mzabibu, na mwanapunda wake katika mzabibu mzuri.” (Mwanzo 49:10-11). Sisi hapa tuko mbele ya kituko hicho cha Yesu anayemfungua punda na mwanapunda kama rejea ya Yuda, yaani yule ambaye ataingiza sera za uongozi, utawala mpya ambao hautakuwa na mwisho. Sasa amefika yule ambaye ni kiongozi mpya wa taifa.

Yesu anasema: ‘Wafungueni mniletee’ Wasanii wakuu tunaoletewa hapa leo, wanayo tabia ya pekee sana. Mnyama huyu anafugwa na kuthaminiwa na binadamu hasa kutokana na tabia yake ya kufanya kazi. Kutokana na tabia hiyo, mnyama huyu anayo majina mengine mengi sana yanayowakilisha udundaji wake wa kazi, wengine wanamwita, Nsikiri, Kihongo, Daqwai, Mbunda au Punda nk. Ukitaka kumsifia mtu anayefanya kazi sana wanasema: “Anafanya kazi kama kihongo.”

Hivi Punda ni alama ya kazi, utumishi, na uvumilivu, hachoki kamwe, daima yuko tayari kubeba mizigo. Tabia hii ya Punda ndiyo ilimvutia Yesu hadi akamchagua kuwa mfano wa kuigwa na kipeo cha utumishi ambao unawakilishwa katika nafsi ya kila mtu. Sisi tunashangaa tunapomwona Yesu anajilinganisha na Punda. Kumbe, yeye alitaka daima ajioneshe kama mtu wa kutumikia. Kwa hiyo anapoagiza “wafungueni Punda” anamaanisha kuwa, Punda hao walikuwa wamefungwa, na katika hali hiyo ya kufungwa hawawezi kufanya kazi. Ilibidi kwanza wafunguliwe ili waweze kufanya kazi.

Kila mmoja wetu anao uwezo wa kufanya kazi na uwezo wa kutumikia. Tunayo hali hiyo kutokana na kufanana kwetu na Mungu katika upendo. Upendo ni zawadi kwa maisha yetu maana yake ni kuwajali wengine, yaani kutumikia. Ndani yetu sisi tunaye huyu Punda, Kihongo, Nsikiri nk. Kwa hiyo, endapo punda hao ni sisi, basi yabidi tufunguliwe tuwe huru kufanya kazi yaani, kutumikia, kuvumilia, kunyenyekea, kuwa tayari daima... Yaani tunao uwezo wa kutumikia, lakini daima tumejifunga hatutaki kujifungua ili tuwe huru kutumikia, badala yake tunataka daima kutumikiwa.

Yesu anawapa wanafunzi wake kazi: “Enendeni mpaka kijiji kile kinachowakabili, mtaona Punda amefungwa, na mwanapunda pamoja naye. Wafungueni mniletee”. Kazi ya wanafunzi ni kuamsha nguvu ya kutumikia iliyo ndani yetu, kuifungua na kumpelekea Yesu.

Yesu anaongeza kusema: “na kama mtu akiwaambia neno, semeni, ‘Bwana ana haja nao’”. Maana yake akitokea mtu fulani anakataza au anaonesha kupinga. Mtu huyo si mwingine bali ni mimi ninayesema: Tafadhali uniache huru, Usimfungue punda aliye ndani mwangu. Lakini Yesu anakuhitaji anasema: “Nina haja nawe,” kwa sababu kwa njia ya ushirikiano wetu, Yesu anaweza kuanzisha utawala wake duniani kwa kishindo, lakini siyo utawala wa kukandamiza, bali wa utumishi, wa upendo, na wa haki. Yesu anahitaji mchango wa kura ya moyo wako kwa kadiri ya uwezo wako yaani ujifungue, uwe huru, ujiruhusu, kuwa na haki na upendo wa kutumikia, kuwa tayari kusaidia wengine kusudi kuunda uongozi mpya.

Nabii Zakaria anasema: “Tazama, (Yerusalemu) mfalme wako anakuja kwako, mpole, naye amepanda Punda, na mwana Punda, mtoto wa Punda.” Nabii anasema, mfalme huyo haendi vitani kama mpanda-farasi, bali amepanda punda ambaye ni kwa ajili ya kazi ya kutumikia. Kwa hiyo mfalme (kiongozi) huyo anakuja kutumikia. Wanyofu ndiyo watakorithi ulimwengu huu mpya.

Baada ya kuipata sera ya Yesu kutokana na aina ya usafiri aliotumia katika kampeni yake, sasa tuwaone waandamaji katika msafara huu wa Yesu. Punda walipowasili, “wanafunzi wakaweka nguo zao juu yao, naye akaketi juu yake. Watu wengi katika ule mkutano wakatandaza nguo zao njiani: wengine wakakata matawi ya miti, wakayatandaza njiani.” Vifaa hivi na matendo ya waandamaji ni muhimu sana katika maandamano haya. Hebu tuyafuatilie.

Tafsiri halisi ya nguo hapa ingekuwa mgolole au shuka, yaani ni nguo ya binafsi inayomsitiri mtu anapoivaa au hata kujifunika anapolala. Kadhalika kwa Myahudi, hiyo ilikuwa ni nguo yake binafsi. Ni sawa na vazi binafsi ambalo mtu huwezi ukalitoa kwa yeyote. Unaweza ukagawa kitu kingine lakini siyo shuka ya kujifunika au mgolole wa kujitanda. Kwa hiyo nguo hizo ni alama ya utu wa mtu, nafsi yake, uwepo wake na kila kitu chake.

Wanafunzi wanaweka au kutandika shuka na migolole yao juu ya Kihongo na mtoto wake, inamaanisha kwamba wao wanayatoa maisha yao na kila kitu ikiwemo utajiri wao, kwa utumishi unaopendekezwa na Yesu kutokana na tabia ya huyo Kihongo. Yesu anaikalia hiyo migololi ya wanafunzi hao kuonesha kuwa wako chini ya utawala ambao Yesu ndiye mfalme wake. Wanakubaliana na uongozi huu pamoja na sera zake. Yesu mwenyewe akiwa mnyofu, mnyenyekevu, mpole na mtii anasafiri juu ya Punda aliye mvumilivu, mfanya kazi, mtumishi tu na anakaa juu ya migololi hii ya wanafunzi. Wamepokea, na kuukubali uupya wa masiha huyu, mtumishi na mleta amani. Ndiyo maana ya kuweka migololi yao juu ya Punda.

Watu wengine wengi pia wanajitokeza kushangilia: Watu wengi katika ule mkutano wakatandaza nguo zao njiani: wengine wakakata matawi ya miti, wakayatandaza njiani.”

Watu hao wanafanya mambo tofauti na wanavyofanya wanafunzi. Wanafunzi wanatandika migololi yao juu ya punda kuonesha kwamba wao ndio wanaoendeleza sera za mtindo huo wa uongozi. Watu wengine kumbe wanatandaza nguo zao njiani au barabarani. Kiutamaduni ilikuwa kwamba, wakati wa kumtawaza kiongozi, watu walikuwa wanatandaza nguo ardhini na kushangilia ikiwa na maana kwamba walikuwa wanakubali kujitoa na kujiweka chini ya uongozi wa huyo mfalme.

Katika nafasi hiyo watu walikuwa wanashabikia na kupiga vigelegele lakini mara nyingi hawakuelewa sera za uongozi huo. Katika kundi la maandamaji wa leo yaonekana kulikuwa na wapambe wengi sana: “Watu wengi katika ule mkutano wakatandaza nguo zao njiani, na wengine wakakata matawi ya miti, wakayatandaza njiani. Na makutano waliotangulia, na wale waliofuata, wakapaza wauti wakisema, Hosana, Mwana wa Daudi; ndiye mbarakiwa, yeye ajaye kwa jina la Bwana; Hosana juu mbinguni.” Watu hawa wote walikuwa wanamshabikia mfalme huyu lakini pengine kadiri ya sera walizokuwa wanazifikiria wao.

Wanampokea lakini kadiri wanavyoelewa wao aina ya Mfalme wanayemtegemea. Ni tofauti na mitume wanaoweka nguo zao juu ya punda. Hata katika mazingira yetu ya sehemu mbalimbali yaweza kutokea wachache wanaoelewa maana ya utumishi ya kumfuata Yesu na watu wengine wakabaki ni wapambe na mashabiki tu. Watu hao wanakata na matawi ya miti kushangilia.

Kuhusu matawi ya miti, kunakumbushia Sikukuu ya Vibanda. Siku hiyo waliyakata matawi ili kusherekea kumbukumbu ya kukombolewa toka utumwani Misri. Hapa sasa wanakata matawi kuonesha kuwa sasa wanao uhuru kwa sababu Masiha amefika. Lakini Masiha huyo wanayemdhani ni wa aina gani? Hapo tunaona ukweli wa usemi kwamba “katika msafara wa mamba kenge nao hawakosekani.” Watu waliendelea kuimba “Mwana wa Daudi” lakini ni mwana wa Daudi wanayemtegemea wao.

Katika sikukuu hii ya Matawi tunaalikwa kujihoji upya ushirika wetu na Kristu. Endapo tunataka kidhati kuwa washiriki wa ufalme mpya anaotupendekezea Yesu yabidi tumfungue punda aliye ndani mwetu ili kuwa na uwezo wa kupenda ambao Mungu ametupatia. Tuwe Punda, Kihongo au Nsikiri aliyefunguliwa na kukubali kumbeba Kristu, yaani kutumikia kwa upendo.

Padre Alcuin Nyirenda, OSB.